วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

AB21

     “รอหายดีก่อนค่อยทำก็ได้”มาร์คใช้ท่อนแขนแกร่งรัดเอวบางไว้แล้วดึงชิดตัว ร่างบอบบางสั่นระริกเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนตกกระทบที่ซอกคอขาวพร้อมกับสัมผัสแผ่วบางจากปลายจมูกโด่ง คนตัวสูงย่อกายลงนั่งกับพื้นกระเบื้องเย็นก่อนจะดึงให้แบมแบมนั่งลงตรงหว่างขาตัวเอง 



“ม..มาร์ค”



เพราะเห็นว่าแบมแบมคงอายเกินกว่าที่จะยอมทำตามดีๆ มาร์คจึงต้องใช้ตัวช่วยอย่างเสียไม่ได้ เรียวปากหยักบางกดรอบๆต้นคอขาวผ่องที่ยังคงหลงเหลือรอยดูดเม้มไว้หลายแห่ง มือหนาค่อยๆแยกเรียวเขาเล็กออกจากกันโดยอาศัยจังหวะที่แบมแบมกำลังเคลิ้มอยู่ 



“อื้อ อะ”เรียวปากบางเผยอครางอย่างลืมตัวด้วยสัมผัสเพียงเล็กน้อย มือสากยกลูบไล้เอวคอดขาวจนคนหน้าหวานขนลุกชันก่อนจะเปลี่ยนจุดหมายไปยังช่องทางสีสดที่ยังคงบวมช้ำอยู่น้อยๆ นิ้วเรียวลูบวนเนื้ออ่อนเบาๆแต่ก็ทำให้คนตัวเล็กสะท้านกายได้ไม่ยาก แบมแบมหอบหายใจโยนก่อนจะปรือนัยน์ตากลมมองเสี้ยวหน้าหล่อที่ยังคงไล่ขบเม้มแผ่นหลังบางอยู่



“ไหน อึก ไหนบอกว่าจะไม่ทำ อื้อ!”



เรียวปากสีซีดปิดทับกลีบปากสีหวานทันทีเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กยังมีแรงพูดได้..เขาบอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำสิมาร์คมีสัจจะพอน่า นี่นะเขาเรียกว่าแกล้งหยอกเฉยๆหรอกเมื่อคืนก็ลองมาแล้วทั้งคืน นิ้วร้อนยังคงสาละวนอยู่กับเนื้ออ่อนก่อนจะชำแหลกนิ้วชี้ลงไปยังช่องแคบสีสดช้าๆ ร่างเล็กที่เคลิ้มอยู่กับรสจูบสะดุ้งเฮือกจนริมฝีปากทั้งคู่หลุดออกจากกัน 



“เจ็บ มาร์ค”



“แปปเดียวครับเดี๋ยวพี่เอามันออกก่อน”




แบมแบมหลับตาเม้มริมฝีปากแน่น ศรีษะเล็กซบลงกับแผงอกกว้างหอบหายใจกระเซ่า เรียวนิ้วสวยคว้านช่องทางอุ่นร้อนรอบๆแล้วค่อยๆปาดน้ำสีขาวขุ่นของตัวเองที่คั่งค้างอยู่ภายในออกมา ร่างบอบบางสะท้านจนตัวโก่งยามที่มาร์คนิ้วร้ายกาจชักออก มาร์คคว้านช่องอุ่นแคบอีกสองสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเอาออกหมดแล้วจริงๆจึงใช้กระดาษทิชชู่เช็ดทำความสะอาดภายนอกให้




จบ!!! ก็บอกว่าไม่ใช่NC 555555+ 
อย่าลืมกลับไปเม้นท์ไปสกรีมในแท็กด้วยนะฮับบบ จุ๊บๆ

วันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

AB20

มาร์คช้อนร่างเบาหวิวขึ้นแนบอกแล้ววางทอดกายบนเตียงนุ่ม แบมแบมตั่วสั่นสะท้านยามแผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกเย็นชืด มือเล็กดูเกะกะไปหมดจนไม่รู้จะวางตรงไหนดี มาร์คกระตุกยิ้มทรงเสน่ห์กับท่าทีขวยเขินอย่างน่ารักของคนตัวเล็ก มือหนาไล้กรอบหน้าหวานแผ่วบางเพื่อปลอบให้คนที่เกร็งอยู่ผ่อนคลาย


“ไม่ต้องกลัว พี่จะทำเบาๆนะครับ”


จมูกโด่งคมคลอเคลียพวงแก้มนุ่มแผ่วเบาราวกับขนนกที่บินมากระทบผิวแก้มใส ปลายจมูกโด่งไล้เล็มลงมายังซอกคอหอมกรุ่นก่อนจะกดริมฝีปากหยักเพื่อดูดเม้มเบาๆ คนด้อยประสบการเลื่อนปลายนิ้วทั้งสิบจิกบนบนหมอนิ่มจนนิ้วมือขาวซีดไปหมด เสียงหอบหายใจรัวๆยิ่งเพิ่มแรงอารมณ์ต่ำให้โหมกระหน่ำขึ้น



“อ๊ะ อึ๊ ม..มาร์ค ยะ..อย่ากัด”



นิ้วมือเรียวยาวที่ว่างอยู่ถูกหยิบขึ้นมาใช้อย่างทันท่วงที มาร์คเลิกเสื้อยืดตัวบางขึ้นกองไว้บนแผงอกบางลวกๆก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มลงเพื่อขบเม้มยอดอกสีอ่อนจนร่างเล็กสะท้านเฮือก เรียวลิ้นร้อนแลบเลียรอบๆฐานอกก่อนจะดูดดุนเม็ดทับทิมอย่างเร่าร้อน มือที่ว่างอยู่อีกข้างก็ทำหน้าที่อย่างไม่น้อยหน้าเช่นเดียวกัน เลื่อนขึ้นบีบยอดอกสีหวานจนแข็งเป็นตุ่มไตแข็งสู้มือ



“อือ อึก ร้อน อ๊ะ!”



เรียวปากหยักดูดยอดอกเล็กเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังหน้าท้องแบนราบพร้อมกับฝากรอยรักสีกุหลาบทิ้งไว้เป็นตราประทับ หน้าท้องบางคอดเกร็งกระตุกยามที่ริมฝีปากสีซีดกดเม้มและไล้เลียอย่างหวาบวาม แบมแบมหอบหายใจถี่ส่งเสียอื้ออึงในลำคออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ 



“อ๊า!! อะ ตรงนั้น อึ๊ มาร์คมัน..มัน”



“ตรงนี้เหรอ”



แบมแบมหดกายแน่นเมื่อมาร์คไล้เลียบริเวณท้องน้อย..จุดอ่อนของแบมแบมอยู่ตรงนี้สินะ คนตัวเล็กซบหน้าลงกับหมอนนุ่มเพื่อกลั้นเสียงครวญครางหน้าอายของตัวเองไว้ เสียงสะอื้นฮักที่เต็มไปด้วยอารมณ์ราคะยิ่งเร่งให้มาร์คต้องช่วยให้คนตัวเล็กให้ผ่อนคลายลง มือหนาจัดการถอดกางเกงของแบมแบมออกพร้อมกับรูดชั้นในสีขาวไปกองที่ปลายเท้า ริมฝีปากหยักวกกลับไปจุมพิตกลีบปากนิ่มที่เผยอรออย่างเย้ายวน อวัยวะสีสดแลบเลียเรียวปากหวานอย่างร้อนแรง



“อื้อ อึก”



เสียงดูดดึงริมฝีปากดังจ๊วบจ๊าบจนแบมแบมเขินอายเบี่ยงหน้าหลบ มาร์คเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะสั่งให้คนตัวเล็กทำตามเกมส์อารมณ์ที่เขาจุดขึ้นมา



“แลบลิ้นออกมาสิแบมแบม”



“ม..ไม่ อ๊ะ! มาร์คอย่าบีบ อ่า”นิ้วเรียวสวยเลื่อนขึ้นบีบเม็ดทับทิบแรงๆราวกับกำลังลงโทษเด็กดื้อที่ไม่ยอมทำตามคำสั่ง แบมแบมส่ายหน้าลงกับหมอนอย่างเสียวซ่านไปกับรสสัมผัสที่เจนจัด 



“ทำตามที่มาร์คบอกก่อน”



เรียวลิ้นน้อยๆแลบออกมานิดอย่างเขินอาย มาร์คยิ้มพอใจก่อนจะก้มลงใช้ลิ้นร้อนชื้นตวัดกับอวัยวะเดียวกันอย่างเร่าร้อน ทั้งคู่แลกลิ้นกันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร..ไร้ซึ่งความอายเพราะอารมณ์เกมกาม มาร์คผละใบหน้าออกก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวเช็ดน้ำใสที่ไหลเยิ้มตามมุมปาก



“ของจริงมันเพิ่งเริ่มที่รัก”



คนมากประสบการณ์กระซิบเสียงพร่าก่อนจะแทรกกายเข้าระหว่างขาเนียนทั้งสองข้าง เรียวปากคมไล่จูบเม้มต้นขาอ่อนด้านในจนแทบทุกตารางนิ้วจนผู้ถูกกระทำถึงกับสั่นเพราะความหวาบหวิว ร่างบางเปลือยเปล่าห่อกายเข้าหากันแน่นเพราะความเย็นจากแอร์ถึงแม้ร่างกายจะแทบแผดเผาเพราะไฟราคะอยู่ก็ตาม แก่นกายเล็กที่ไม่เคยผ่านสัมผัสใดๆเริ่มชูชันและปริ่มน้ำบริเวณปลายพร้อมสำหรับการปลดปล่อย มาร์คเลื่อนมือกุมเนื้อบอบบางไว้ในมือก่อนจะออกแรงชักขึ้นลงเบาๆ



“อือ อ่าส์! มาร์ค มาร์ค อ๊ะ! อ๊ะ!”



กายเล็กดิ้นพล่านกับรสรักที่ไม่เคยพานพบมาก่อน นิ้วมือทั้งสิบจิกลงบนฟูกอย่างแรงเพื่อระบายความทรมานปนสุมสมที่ได้รับจากมืออุ่นๆ มาร์คสาวมือเร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างบอบบางเกร็งขึ้นจนกายโก่งโค้งดั่งคันสร ปลายส่วนอ่อนไหวปริ่มไปด้วยน้ำรักที่ไหลเยิ้มออกมาน้อยๆอย่างห้ามไม่อยู่ ลิ้นชื้นเลียท่อนเนื้อร้อนเบาๆเพื่อเร่งให้คนตัวเล็กปลดปล่อย



“มาร์ค อื้อ! อึก แฮ่กๆ”



น้ำสีขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยเป็นครั้งแรกพวยพุ่งออกมาจนเลอะเปื้อนฝ่ามือหนา มาร์คยืดตัวจูบกลีบปากสีแดงอย่างแสนรักอีกครั้งเมื่อเห็นคนตัวเล็กทิ้งกายลงอย่างเหน็ดเหนื่อย คนตัวโตกว่ายกเรียวขาสวยขึ้นพาดไหล่ทั้งสองข้างจนเห็นช่องทางด้านหลังอย่างเด่นชัด นิ้วเรียวสวยที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำรักค่อยๆกดลึกลงในช่องแคบที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสช้าๆ



“โอ๊ย!! เจ็บ”



“อย่าเกร็งนะคนดี”



มาร์คใช้มือที่ว่างอีกข้างลูบไล้ยอดอกสีหวานเพื่อให้คนตัวเล็กหายเกร็ง เมื่อช่องทางที่ดูคับแคบคลายลงมาร์คไม่รอช้าที่จะกดนิ้วลงไปทันที ผนังนุ่มร้อนตอดนิ้วยาวถี่ยิบจนมาร์คกลืนน้ำลายเอือกใหญ่..ขนาดนิ้วยังตอดดีขนาดนี้แล้วถ้าเป็นท่อนเนื้อร้อนๆของเขาละ 



“อ๊ะ! อะ ส..เสียว มาร์ค อึก อ๊ะ!”



เร่งจังหวะชักเข้าชักออกจนกายบางสั่นไหวไปทั้งร่างกาย แบมแบมยกนิ้วขึ้นกัดเพื่อกลั้นเสียงครางที่เริ่มดังขึ้นจนน่าอาย ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ปากแดงเล็กบวมเจ่อไปด้วยหยาดน้ำลายจนชุ่มไปหมด ประธานหนุ่มหล่อชักนิ้วกลางออกมาก่อนจะสอดนิ้วชี้เพิ่มไปอีกหนึ่งนิ้ว ร่างเล็กที่ยังไม่คุ้นชินผวาเฮือกจนมาร์คต้องประคองแผ่นหลังบางแล้วกอดไว้แน่น จมูกโด่งคมซุกไซร้ทั่วลำคอขาวขณะที่นิ้วมือทั้งสองข้างยังคงทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม



“อ๊ะ! มาร์ค มาร์ค อึก ซี๊ด!”



ร่างบอบบางเริ่มเกร็งเครียดอีกครั้งเหมือนต้องการปลดปล่อย คงเป็นเพราะแบมแบมยังใหม่กับเรื่องแบบนี้การปลุกเร้าเพียงเล็กน้อยก็ทำให้อีกฝ่ายแตะขอบสวรรค์ได้โดยง่าย มาร์คละมือออกก่อนจะตะบมจูบร่างเล็กให้หายหมั่นเขี้ยว มือหนาจัดการปลดกระดุมเสื้อออกตามด้วยกางเกงแสล็คเนื้อดี เหวี่ยงส่งๆไปทั่วห้องอย่างไม่สนใจเพราะตอนนี้เขามีอะไรที่ต้องสนใจมากกว่า



“อื้อ!”



“ใจเย็นคนดี”



คนตัวเล็กครางอย่างขัดใจเมื่อหยุดการกระทำที่ร้อนแรง ใบหน้าก้มชิมความหอมหวานที่อกบางอีกครั้งก่อนจะค่อยๆผ่อนร่างเล็กลงกับเตียงนอน ปรับท่าทางให้เหมาะกับการร่วมรักที่คิดว่าคนตัวเล็กจะเจ็บน้อยที่สุด มาร์ครูดแก่นกายร้อนช้าๆก่อนจะยกขาเรียวพาดแขนแกร่งทั้งสองข้างไว้ ช่องทางอ่อนนุ่มที่ช้ำเยิ้มเพราะการเล้าโลมทำให้มาร์ครู้ว่าคนตัวบางพร้อมสำหรับของจริงแล้ว



“โอ๊ยย! เจ็บ ฮึก มาร์คเจ็บ”



“อดทนหน่อยนะแบม ไม่เกร็งนะครับ”



เพียงแค่กดลงไปเบาๆเท่านั้นร่างทั้งร่างก็ผวาเฮือกอย่างเจ็บปวด นัยน์ตาหวานฉ่ำเอ่อไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความทรมานจนมาร์คถึงกับใจอ่อนยวบ ไม่ชอบเห็นคนตัวเล็กต้องร้องไห้หรือเสียน้ำตาแม้แต่น้อย



“พอดีกว่า พี่ไม่อยากเห็นเราเจ็บ”คนเป็นพี่กดเสียงบอกพยายามข่มความต้องการที่รอการปลดปล่อย แบมแบมโผกอดร่างสูงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อไว้แน่น..ให้ตัวเองมีความสุขแค่คนเดียวแล้วทิ้งให้มาร์คต้องทรมานเนี่ยนะ แบมแบมไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาดต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ต้องอดทน



“ม..มาร์ค แบมทนได้ แบมทนได้”



แบมแบมโน้มร่างสูงมาบดจูบอย่างเขินอายซึ่งมาร์คเองก็ตอบสนองกลับไปอย่างเร้าร้อนเช่นเดียวกัน ท่อนเนื้อแกร่งค่อยๆดันผ่านช่องคับแคบไปอย่างยากลำบาก นิ้วมือเล็กจิกลงบนแขนล้ำอย่างแรงเพราะความเจ็บเสียดที่ช่องทางด้านหลัง เรียวปากเล็กกัดเม้มแน่นอย่างอดทนจนมาร์คต้องเกลี่ยเบาๆเพื่อให้คนตัวเล็กคลายออกจากกัน



“อ๊ะ! มาร์ค ฮึก อะ อ๊ะ!”



ประธานหนุ่มดันแก่นกายใหญ่เข้าไปจนหมดเพราะถ้ายังชักช้าอยู่คนที่เจ็บจะเป็นแบมแบม เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดทำให้มาร์คอดสงสารไม่ได้ คนตัวสูงกดจูบเร่าร้อนลงไปอีกครั้งเพื่อปิดกั้นเสียงร้องน่าสงสารนั้น มาร์คขยับกายเข้าออกช้าๆเพื่อให้คนใต้ร่างปรับตัวเข้ากับขนาดของเขาให้ได้เสียก่อน ใบหน้าครามเงยขึ้นอย่างเสียวกระสั่นกับความอุ่นร้อนที่โอบรัดกายเขาไว้แน่น 



“อ่าส์! แบมแบม”



ความเจ็บปวดที่มีในครั้งแรกเลือนหายไปจนแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน คนตัวเล็กร้องครางเสียงดังเพราะแรงสุขสมที่ตอกอัดเข้ามาในร่างกายอย่างรุนแรง มาร์คยันมือทั้งสองข้างลงข้างศรีษะเล็กก่อนจะขยับสะโพกสอบถี่รัวจนกายบางสั่นคลอนตามแรงส่ง 



“อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! มาร์ค อึ๊ อะ มาร์ค”



ช่วงขาสวยตวัดเข้าที่เอวสอบตามอารมณ์ที่พุ่งสูง แบมแบมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่ท่ามกลางปุยเมฆที่พร้อมจะตกลงมากระแทกพื้นได้ทุกเมื่อ เสียงห้าวที่คราวคำรามอย่างสุขสมทำให้แบมแบมรู้สึกดีที่ทำให้มาร์คมีความสุขได้ เอวแกร่งซอยถี่เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดภายในที่บีบตัวตนของเขาจนจุก แบมแบมโค้งตัวขึ้นจนแหงนจากเตียง เรียวปากหวานยังคงร้องครางอย่างสุขสม 



“จะถึงแล้ว”



มาร์คในยามนี้แบมแบมไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งใบหน้าหล่อร้ายที่ดูเซ็กซี่เพราะหยาดเหงื่อรวมถึงร่างกายเปลือยเปล่าที่ดูเร่าร้อนจนแบมแบมไม่กล้ามองนานๆ แก่นกายเล็กกระตุกหงึกอย่างพร้อมที่จะปลอดปล่อย ไม่นานนักหยาดหยดสีขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยจนเลอะหน้าท้องแกร่ง 



“แฮ่กๆ”




เมื่อเห็นว่าคนตัวบางไปถึงฝั่งฝันไปที่เรียบร้อยแล้ว มาร์คเร่งซอยสะโพกแกร่งอย่างเร็วและรุนแรงจนคนตัวเล็กที่ปลดปล่อยไปแล้วร้องคราวกระเซ่าขึ้นมาอีกหน ร่างเล็กรับรู้ได้ถึงของเหลวอุ่นวาบที่ถูกปล่อยฉีดอัดเข้ามาในร่างกายจนไหลเปรอะขาอ่อนด้านใน มาร์คยกร่างเล็กขึ้นซบอกก่อนจะถอนกายที่คั่งค้างอยู่ภายในออกมา







สมใจพวกแกแล้วสินะ กดดันกันเหลือเกิน 555555
นี่กลับไปเม้นท์บอกฟีดแบคด้วยว่าเป็นยังไงจะได้ปรับปรุงนะฮับ