วันพฤหัสบดีที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559

#พี่มาร์คเภสัช CUT1


#พี่มาร์คเภสัช 
OVERDOSE 19


       มาร์คดันตัวเองให้ขึ้นคร่อมร่างบอบบางของแบมแบมที่เป็นฝ่ายนอนหงายอยู่ด้านล่าง ใบหน้าของทั้งคู่ปั่นป่ายกันไปมาเพราะจูบที่ลึกซึ้งจนแทบแยกไม่ออกว่าริมฝีปากนั้นเป็นของใคร ลิ้นร้อนดุนดันเข้าไปภายในโพรงปากอุ่นที่ร้อนขึ้นตามอุณภูมิร่างกาย เลาะเล็มเก็บเกี่ยวความหวานจากคนตัวเล็กจนจุกคอ

“อื้อ อ”

แบมแบมยันแผงอกกว้างไว้เบาๆเพราะจูบตะกรุ่มตะกร่ามของมาร์คทำเอาเขาแทบหมดอากาศหายใจ เมื่อได้รับสัญญาณเตือนจากร่างน้อยมาร์คจึงค่อยๆผละใบหน้าออกจนน้ำใสไหลเยิ้มตามการเคลื่อนออกของใบหน้า เขาก้มลงกดจูบที่มุมปากบวมช้ำเพื่อดูดซับหยาดน้ำหวานอีกครั้ง

มาร์คไม่ทิ้งระยะเวลานานเขาเลื่อนใบหน้าไปที่ข้างแก้มนุ่มเพื่อสูดดมกลิ่นหอมซึ่งเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของน้อง จมูกโด่งคมปัดป่ายไปทั่วผิวเนียนลื่น ใช้ริมฝีปากเม้มไปตามพื้นผิวที่เคลื่อนผ่านอย่างหมั่นเขี้ยว เสียงหอบเครือเสียงครางเล็กๆทำให้คนด้านบนรู้ถึงจุดอ่อนสำคัญของแบมแบมซึ่งคงจะเป็นบริเวณกกหู

“อ..อ่าห์ ม..ไม่เอาตรง แฮ่ก นั้น”

ปากบอกปฏิเสธแต่เรียวแขนเล็กกลับล็อกคอเขาเอาไว้แน่น มาร์คหัวเราะฮึในลำคอกับความปากอย่างใจอย่างของเจ้าตัวเล็กก่อนจะเลื่อนฝ่ามือไปปลดกระดุมเสื้อที่ดูเกะกะเหลือเกินในเวลานี้ เพียงไม่ถึง10วินาทีรังดุมทั้งหมดก็แยกออกจากกันจนเนื้อเนียนสัมผัสโดนลมแอร์เย็นๆ

“อื้อ พ..พี่”

ฝ่ามือหยาบลากไปตามพื้นผิวเนียนละเอียดเหมือนเด็กแรกรุ่น ทุกตารางนิ้วของแบมแบมมันเสียงหวาบไปหมดเพียงแค่ปลายนิ้วของมาร์คเคลื่อนผ่านแผ่วเบา ก่อนที่แผ่นอกบางจะกระตุกเฮือกเมื่อเม็ดบัวสีอ่อนถูกบดคลึงเบาๆ แบมแบมกัดริมฝีปากไว้แน่นแล้วปล่อยลมหายใจออกมาเมื่อความรู้สึกแปลกประหลาดตีวนอยู่ภายในท้องน้อยของเขา

“อะ ฮ่ะ”

มาร์คเคลื่อนใบหน้าลงมายังตุ่มไตอีกข้างที่แข็งชูชัน อ้าปากแล้วงับลงบนยอดอกที่ขึ้นสีเข้มด้วยแรงอารมณ์จนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก กายเล็กสั่นระริก นิ้วมือทั้งสิบจิกผ้าปูที่นอนแน่น หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความอึดอัดอย่างที่ระบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

“อ..อ่าห์ อ๊ะ”

เรียวลิ้นอุ่นตวัดชิมเม็ดบัวเล็กราวกับว่ามันช่างหอมหวานเสียจนไม่สามารถละไปไหนได้ อีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ได้น้อยใจ นิ้วมือเรียวบดคลึงพลางดึงขึ้นเบาๆให้ร่างเล็กแอ่นตาม เล่นกับยอดอกทั้งสองข้างจนพอใจแล้วร่างสูงจึงละใบหน้าออกมาแล้วฝั่งจมูกโด่งไปตามแนวหน้าทองแบนราบราวผู้หญิง

“อึ่ก”

หน้าท้องบางเกร็งจนหดเป็นมัดๆเมื่อริมฝีปากร้อนกดจูบลงบริเวณท้องน้อยที่ใกล้ขอบกางเกงของเขาอย่างน่าหวาดเสียว ฝ่ามือเล็กที่จิกผ้าปูที่นอนไว้แน่นค่อยๆคลายออกจากกันเมื่อมาร์คเลื่อนฝ่ามือของตัวเองข้างหนึ่งไปให้น้องบีบไว้ คนตัวเล็กหลับตาแน่นไม่ใช่ความรู้สึกกลัวหรืออะไรทั้งนั้นแต่เขากำลังรู้สึกเสียวจนแทบอยากร้องออกมา

“พี่ถอดนะ”

แบมแบมไม่ตอบอะไรนอกจากปรือดวงตาที่ฉ่ำวาวน้ำขึ้นมองใบหน้าของมาร์คที่แดงกล่ำไม่ต่างกัน เมื่อน้องไม่เอ่ยอะไรมาร์คจึงค่อยๆดึงกางเกงออกจากเรียวขาเล็กแล้วโยนทิ้งไว้ที่ข้างเตียงจนร่างน้อยเหลือเพียงกางเกงในตัวเล็กและเสื้อเชิ้ตที่ถูกแหวกจนปิดอะไรไม่มิด

มาร์คดันขาเรียบเนียนให้ตั้งฉากขึ้นก่อนจะแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง แรกเริ่มน้องดูจะเขินอายไม่ยอมให้เขาแทรกตัวเข้าไปนั่งต้องกล่อมอยู่สักพักถึงจะยอมคลายอาการเกร็ง ต้นขาขาวข้างหนึ่งถูกพาดไว้ที่บ่าแกร่งอย่างน่าอายก่อนที่ร่างสูงจะเริ่มจูบที่บริเวณปลีน่องเรียวไล้ขึ้นมายังต้นขานุ่มนิ่มพลางสร้างรอยรักสีกุหลาบไว้

“อ่ะ อ๊า”

ใบหน้าหวานเชิ่ดขึ้นหอบหายใจถี่ระรัวเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนกระทบลงที่อวัยวะอ่อนไหว มาร์ครีบปลดเสื้อของตัวเองออกจากร่างกำยำแล้วเหวี่ยงมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ เขาเม้มริมฝีปากไปตามเนินเนื้อนิ่มจนร่างเล็กหลุดเสียงครางฮื่อๆ 

“อ๊ะ พี่มาร์ค อ๊าาา!”

แก่นกายเล็กที่ถูกปลุกเร้าถูกกลืนกินเข้าไปในโพรงปากร้อนโดยที่คนตัวเล็กยังไม่ทันตั้งตัว แบมแบมจิกปลายเท้าแน่นด้วยความเสียวที่ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น ลิ้นร้อนของมาร์คที่รูดรั้งไปตามความยาวอย่างต้องการช่วยให้คนตัวเล็กมีความสุขกับบทรักครั้งนี้ให้มากที่สุด

“ฮ่ะ อ..อื้อ บ..แบม อึดอัด”

“ปล่อยออกมาเลย”

มาร์คเร่งมือให้คนตัวเล็กเมื่อส่วนปลายที่สั่นระริกเริ่มปริ่มน้ำใสแสดงให้เห็นว่าน้องคงใกล้ถึงปลายฝั่งฝันแล้ว เขาใช้ริมฝีปากเม้มแก่นกายเล็กหลายๆครั้งเพื่อให้น้องปลดปล่อยออกมา และเพียงไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเฮือกจนแผงอกสะท้านขึ้นลง หยาดหยดแห่งความสุขถูกพ่นออกมาเต็มปากของมาร์คซึ่งไม่มีท่าทีรังเกียจเลยแม้แต่นิดเดียว

“พ..พี่มาร์คครับ”

แบมแบมเรียกชื่อคนเป็นพี่เสียงสั่นที่เผลอทำอะไรน่าอายลงไปหากแต่เขาก็ต้องเบิกตาโตเมื่อมาร์คกลืนของเหลวนั้นลงคอแทนที่จะคายทิ้งออกมา และนั้นก็เป็นครั้งแรกที่แบมแบมเห็นร่างกายของมาร์คอย่างเต็มตา แผงอกที่ถึงแม้จะไม่ได้อุดมไปด้วยมัดกล้ามแน่นทว่ากลับมีกล้ามเนื้อที่ดูสวยงามเหมาะกับร่างกายสูงโปร่งนี้ หน้าท้องเป็นลอนหกคลื่นเคลือบด้วยเหงื่อจนมันส์เป็นเงาดูเซ็กซี่

“หยิบขวดเจลที่ลิ้นชักให้พี่หน่อยสิครับ”

มาร์คเสยเส้นผมชื้นเหงื่อขึ้นลวกๆก่อนจะบอกให้ร่างเล็กเอื้อมไปหยิบของที่จะช่วยไม่ให้แบมแบมเจ็บมากนัก คนตัวเล็กกระพริบตาปริบๆหากแต่ก็ยอมเอื้อมแขนไปหยิบขวดบางอย่างที่ว่านั้น และทันทีที่หันมาเขาก็ต้องรีบหลับตาปี๋เมื่อร่างกายของมาร์คในตอนนี้มันเปลือยเปล่า

“หลับตาแบบนี้ก็ไม่เห็นสิครับ”

“บ..แบม แบมไม่เห็นก็ได้”

มาร์คหลุดหัวเราะกับความน่ารักของเด็กน้อยเขายืดตัวไปมอบจูบหวานๆให้แบมแบมที่เงยหน้ารับอย่างเต็มใจ เมื่อแบมแบมหายเกร็งเขาจึงค่อยๆแยกขาทั้งสองข้างออกมากกว่าเดิมก่อนจะป้ายเจลเย็นๆลงที่ช่องทางสีสด คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจกับการถูกสัมผัสนั้นหากแต่มาร์คไม่ปล่อยให้แบมแบมได้ห้ามอะไร เขาเบียงความสนใจของน้องด้วยการตวัดลิ้นที่ข้างกกหูจนร่างเล็กตัวอ่อนยวบยาบ

“อ่ะ!”

ปลายนิ้วกลางถูกสอดเข้าไปในกลีบเนื้อที่รัดแน่นจนเขาแทบขยับนิ้วไม่ได้ โชคดีที่มาร์คซื้อเจลหล่อลื่นเตรียมไว้เพราะคิดว่ายังไงสักวันเขากับแบมแบมก็ต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มาร์คหลอกล่อให้ร่างเล็กเคลิบเคลิ้มไปจูบอ่อนโยนของเขาจนเมื่อนิ้วที่สามสอดเข้าไป

“จ..เจ็บ”

“เจ็บเหรอ ทนไหวไหม”

ถามด้วยความเป็นกังวลเมื่อใบหน้าของแบมแบมดูเหยเกจริงๆ มาร์คหอมหน้าผากมนเบาๆพลางแช่นิ้วไว้ในช่องทางอ่อนนุ่มนั้น ไม่ขยับให้คนตัวเล็กต้องรู้สึกเสียดสี

“ไหวครับ แบมไม่เป็นไร”

เด็กน้อยคลี่ยิ้มเจื่อนๆถึงจะเจ็บแต่มันก็คงไม่ถึงตายแบมแบมคิดแบบนั้น ร่างเล็กเบียดกายเข้าหามาร์คอีกครั้งเพื่อเป็นการบอกให้มาร์คทำต่อไป และเมื่อน้องเป็นฝ่ายเรียกร้องเขาจึงเริ่มขยับปลายนิ้วช้าเร็วสลับกันไป ริมฝีปากเล็กเผยอครางเสียงแผ่วด้วยความรู้สึกวาบวามและยิ่งเมื่อปลายนิ้วนั้นสะกิดโดนปุ่มไวต่อสัมผัส ร่างเล็กก็ยิ่งโก่งตัวจนแผ่นหลังลอยขึ้นเหนือเตียง

“อ๊ะ อ่า พะ พี่ อ่ะ!”

เสียงเฉอะแฉะตามจังหวะการชักนิ้วเข้าออกทำให้เด็กน้อยที่นอนหอบหายใจเม้มปากแน่นด้วยความอายแต่ถึงอย่างนั้นอารมณ์ดิบที่ซ่อนอยู่ภายในกายกลับมีมากกว่า แบมแบมเผลอขยับขาให้กว้างกว่าเดิม ปลายนิ้วกำเข้าหาแน่นจนข้อนิ้วซีดเซียว กายแก่นเล็กที่เพิ่งจะสงบไปเริ่มคัดตึงขึ้นมาอีกครั้งหากมาร์คยังวุ่นวายอยู่ช่องทางสีสด

“อย่าเกร็งนะครับ”

มาร์คถอนนิ้วออกจากลีบเนื้อฉ่ำแล้วแทรกตัวไปนั่งระหว่างกลางลำตัว จ่อแก่นกายร้อนที่ขยายใหญ่พร้อมที่จะเข้าไปหาความอ่อนนุ่มด้านใน ริมฝีปากร้อนพรมจูบไปทั่วแผงอกบางเพื่อทำให้แบมแบมผ่อนคลายก่อนจะค่อยๆดันแก่นกายแข็งตึงที่ถูกชโลมด้วยเจลหล่อลื่นไปในจีบเนื้อสีแดง

“อือ”

“เจ็บไหมครับ”มาร์คถามเสียงพร่าทั้งที่ตัวเองก็แทบทนรอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะดันกายเข้าไปให้สุดเดี๋ยวนี้ด้วยซ้ำหากแต่ก็ทำได้แค่คิดเพราะถ้าแบมแบมเกิดเจ็บขึ้นมา ก็เป็นเขาเองนี่แหละที่จะเจ็บยิ่งกว่า

“มัน..อึดอัดครับ อ๊ะ!”

ใบหน้าบิดเบ้ของแบมแบมทำเอามาร์คใจเสียไปหมด แม้ว่าร่างกายด้านล่างจะปวดร้าวจนแทบอยากปลดปล่อยออกมาเสียเดี๋ยวนั้น 

“ถ้าเจ็บงั้นพอดีกว่านะ”

“ฮื่อ ไม่ครับ อ่ะ อ..เอาเข้ามาเลย”

แม้จะรู้สึกแสบเล็กๆแต่ถ้าปล่อยให้หยุดกลางคันแบบนี้มีหวังทั้งเขาและมาร์คได้อารมณ์ค้างไปทั้งวันแน่ๆ แบมแบมโตแล้วกับเรื่องแค่นี้ยังทนไม่ไหวแล้วจะทำให้มาร์คมีความสุขได้ยังไง เขาเคยคิดแบบคนโง่ว่าถ้าหากเราปล่อยให้คนรักต้องอดทนอยู่กับแฟนที่ทำตัวใสซื่อ อีกไม่นานเขาจะเบื่อแล้วไปหาเศษหาเลยข้างนอก..เขาไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก!

“อ่าห์ อ่ะ พะ พี่ อื๊อ”

มุมกรามเรียวสวยขมเข้าหากันแน่นด้วยความกระสันอยากจนแทบอยากปลดปล่อยออกมาเสียเดี๋ยวนั้น ผนังอ่อนนุ่มที่บีบรัดท่อนเนื้อร้อนมันแน่นจนพาลให้เขารู้สึกดีจนแทบบ้า แล้วยิ่งเห็นหน้าใบหน้าแดงกล่ำของคนตัวเล็กที่นอนผมกระจายเต็มหมอนอีก องค์ประกอบทุกอย่างมันช่างทำให้เขาแทบทนรอไม่ไหวที่จะแทรกตัวเข้าไปให้จนสุด

“ซี๊ดดดด แบมแบม อื้มม”

กลีบปากบางเคลือบไปด้วยหยาดน้ำลายเผยอครางเสียงหลงเมื่อแก่นกายของมาร์คดันเข้ามาด้านในจนสุด ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างโน้มมาวางที่ข้างใบหน้าหวานก่อนจะมอบจูบเร่าร้อนต่างจากจูบที่ผ่านมา ด้วยจิตใตสำนึกที่แท้จริงหรืออะไรก็ตามแต่แบมแบมเห็นได้ถึงความดิบในตัวของมาร์คที่เปลี่ยนไป ทั้งสีหน้าและการกระทำมันเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ

“ขยับแล้วนะ”

คนตัวเล็กไม่ตอบอะไรเพราะตอนนี้สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเขามันปลิวหายไปนานแล้ว แผ่นหลังบางถูกช้อนให้กึ่งนั่งกึ่งนอนก่อนที่ร่างกายซึ่งแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อจะโน้มเข้าไปใกล้ เป็นการโอบกอดที่สยิวที่สุดเท่าที่เคยกอดมาเลยแบมแบมคิดแบบนั้น 

“อ..อ๊าๆ อ่ะ”

แก่นกายแข็งขื่นเริ่มขยับเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบเพื่อปรับให้คนตัวเล็กชินกับมันเสียก่อน หรืออีกนัยหนึ่งคือต้องการให้แบมแบมตายใจก่อนที่ของจริงจะเริ่มนั้นเอง มาร์คบดจูบกลีบปากสีแดงสดที่บวมเจ่อเพื่อกั้นเสียงครางกระเซ่าของคนตัวเล็ก เพราะยิ่งได้ยินมากเท่าไหร่ความอดทนของเขาก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น

“อื้อ อ่าๆ”

“อื้ม แบมแบม อ่าห์”

มาร์คปล่อยเรียวปากอิ่มให้เป็นอิสระ เคลื่อนใบหน้าที่ซูดดมความหอมที่ซอกคอขาวเนียนก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าหาด้วยจังหวะที่เร็วขึ้นจนกายเล็กสั่นคลอน ปลายนิ้วสวยจิกแผ่นหลังกว้างแน่น เสียงหอบครางดังขึ้นเรื่อยๆจนแบมแบมแทบอยากตีปากไม่รักดี

“อ่า! พี่ อึ่ก อ๊ะ”

หน้าท้องแบนราบหดเกร็งด้วยความเสียวอย่างสุดทน แก่นกายเล็กที่แข็งตึงจนปลายหัวเริ่มปริ่มน้ำและอีกไม่นานมันคงถูกปลดปล่อยออกมา มาร์คที่สัมผัสได้ถึงโพรงอุ่นร้อนที่บีบรัดกายเข้ามายิ่งขึ้นก็รีบเร่งจังหวะให้หนักและเร็ว ก่อนจะส่งมือหนาไปช่วยรูดรั้งแท่งเนื้อเล็กอีกแรง

“พี่มาร์ค ฮ่ะ อ่า บะ แบม”

ร่างเล็กเกร็งกระตุกอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นพี่ หยาดน้ำขาวขุ่นถูกพ่นออกมาจากปลายทางจนเลอะหน้าท้องแบนราบของตัวเองและกล้ามท้องเป็นลอนสวยของมาร์ค แบมแบมหอบหายใจจนตัวสั่นระริก มือเล็กกอดก่ายแผ่นหลังกว้างของคนเป็นพี่ไว้แน่น มาร์คหอมแก้มนุ่มราวกับต้องการปลอบน้องให้คลายจากอาการเกร็งกระตุก และเมื่อลมหายใจกลับมาเป็นดังเดิมมาร์คจึงเริ่มขยับตัวอีกครั้ง

“อ๊ะ!ๆ พะ..พี่ อ่าๆ”

สะโพกสอบกระแทกด้วยจังหวะที่ถี่กระชั้นจนร่างเล็กคราวเสียงกระท่อนกระแท่น แบมแบมซบหน้าลงบนลาดไหล่กว้างยิ่งจังหวะของมาร์ครุนแรงมากเท่าไหร่ร่างกายของเขาก็ยิ่งเหมือนถูกเหวี่ยงขึ้นสวรรค์มากขึ้นเท่านั้น เสียงครางทุ้มต่ำที่ดังอยู่ข้างใบหูมันทั้งเซ็กซี่และน่าอายจนคนตัวเล็กต้องหลับตาแน่น

“อ่าห์ จะเสร็จแล้ว อื้มมม”


อ้อมแขนแกร่งโอบคนตัวเล็กที่ปล่อยปลดออกมาอีกรอบพร้อมกับเขา หยาดน้ำพันธุ์ขุ่นข้นถูกฉีดเข้าไปในช่องทางสีสดที่บวมช้ำ มาร์คพรู่ลมหายใจพลางกดจูบข้างพวงแก้มนิ่มที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ ฝ่ามือหนาลากไล้แผ่นหลังบอบบางที่ยังคงสั่นกระตุกอยู่น้อยๆ


-------------------------------------

มีต่อนะคะ อย่าลืมตามไปอ่านต่อนะ