วันพฤหัสบดีที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559

#พี่มาร์คเภสัช CUT1


#พี่มาร์คเภสัช 
OVERDOSE 19


       มาร์คดันตัวเองให้ขึ้นคร่อมร่างบอบบางของแบมแบมที่เป็นฝ่ายนอนหงายอยู่ด้านล่าง ใบหน้าของทั้งคู่ปั่นป่ายกันไปมาเพราะจูบที่ลึกซึ้งจนแทบแยกไม่ออกว่าริมฝีปากนั้นเป็นของใคร ลิ้นร้อนดุนดันเข้าไปภายในโพรงปากอุ่นที่ร้อนขึ้นตามอุณภูมิร่างกาย เลาะเล็มเก็บเกี่ยวความหวานจากคนตัวเล็กจนจุกคอ

“อื้อ อ”

แบมแบมยันแผงอกกว้างไว้เบาๆเพราะจูบตะกรุ่มตะกร่ามของมาร์คทำเอาเขาแทบหมดอากาศหายใจ เมื่อได้รับสัญญาณเตือนจากร่างน้อยมาร์คจึงค่อยๆผละใบหน้าออกจนน้ำใสไหลเยิ้มตามการเคลื่อนออกของใบหน้า เขาก้มลงกดจูบที่มุมปากบวมช้ำเพื่อดูดซับหยาดน้ำหวานอีกครั้ง

มาร์คไม่ทิ้งระยะเวลานานเขาเลื่อนใบหน้าไปที่ข้างแก้มนุ่มเพื่อสูดดมกลิ่นหอมซึ่งเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของน้อง จมูกโด่งคมปัดป่ายไปทั่วผิวเนียนลื่น ใช้ริมฝีปากเม้มไปตามพื้นผิวที่เคลื่อนผ่านอย่างหมั่นเขี้ยว เสียงหอบเครือเสียงครางเล็กๆทำให้คนด้านบนรู้ถึงจุดอ่อนสำคัญของแบมแบมซึ่งคงจะเป็นบริเวณกกหู

“อ..อ่าห์ ม..ไม่เอาตรง แฮ่ก นั้น”

ปากบอกปฏิเสธแต่เรียวแขนเล็กกลับล็อกคอเขาเอาไว้แน่น มาร์คหัวเราะฮึในลำคอกับความปากอย่างใจอย่างของเจ้าตัวเล็กก่อนจะเลื่อนฝ่ามือไปปลดกระดุมเสื้อที่ดูเกะกะเหลือเกินในเวลานี้ เพียงไม่ถึง10วินาทีรังดุมทั้งหมดก็แยกออกจากกันจนเนื้อเนียนสัมผัสโดนลมแอร์เย็นๆ

“อื้อ พ..พี่”

ฝ่ามือหยาบลากไปตามพื้นผิวเนียนละเอียดเหมือนเด็กแรกรุ่น ทุกตารางนิ้วของแบมแบมมันเสียงหวาบไปหมดเพียงแค่ปลายนิ้วของมาร์คเคลื่อนผ่านแผ่วเบา ก่อนที่แผ่นอกบางจะกระตุกเฮือกเมื่อเม็ดบัวสีอ่อนถูกบดคลึงเบาๆ แบมแบมกัดริมฝีปากไว้แน่นแล้วปล่อยลมหายใจออกมาเมื่อความรู้สึกแปลกประหลาดตีวนอยู่ภายในท้องน้อยของเขา

“อะ ฮ่ะ”

มาร์คเคลื่อนใบหน้าลงมายังตุ่มไตอีกข้างที่แข็งชูชัน อ้าปากแล้วงับลงบนยอดอกที่ขึ้นสีเข้มด้วยแรงอารมณ์จนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก กายเล็กสั่นระริก นิ้วมือทั้งสิบจิกผ้าปูที่นอนแน่น หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความอึดอัดอย่างที่ระบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

“อ..อ่าห์ อ๊ะ”

เรียวลิ้นอุ่นตวัดชิมเม็ดบัวเล็กราวกับว่ามันช่างหอมหวานเสียจนไม่สามารถละไปไหนได้ อีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ได้น้อยใจ นิ้วมือเรียวบดคลึงพลางดึงขึ้นเบาๆให้ร่างเล็กแอ่นตาม เล่นกับยอดอกทั้งสองข้างจนพอใจแล้วร่างสูงจึงละใบหน้าออกมาแล้วฝั่งจมูกโด่งไปตามแนวหน้าทองแบนราบราวผู้หญิง

“อึ่ก”

หน้าท้องบางเกร็งจนหดเป็นมัดๆเมื่อริมฝีปากร้อนกดจูบลงบริเวณท้องน้อยที่ใกล้ขอบกางเกงของเขาอย่างน่าหวาดเสียว ฝ่ามือเล็กที่จิกผ้าปูที่นอนไว้แน่นค่อยๆคลายออกจากกันเมื่อมาร์คเลื่อนฝ่ามือของตัวเองข้างหนึ่งไปให้น้องบีบไว้ คนตัวเล็กหลับตาแน่นไม่ใช่ความรู้สึกกลัวหรืออะไรทั้งนั้นแต่เขากำลังรู้สึกเสียวจนแทบอยากร้องออกมา

“พี่ถอดนะ”

แบมแบมไม่ตอบอะไรนอกจากปรือดวงตาที่ฉ่ำวาวน้ำขึ้นมองใบหน้าของมาร์คที่แดงกล่ำไม่ต่างกัน เมื่อน้องไม่เอ่ยอะไรมาร์คจึงค่อยๆดึงกางเกงออกจากเรียวขาเล็กแล้วโยนทิ้งไว้ที่ข้างเตียงจนร่างน้อยเหลือเพียงกางเกงในตัวเล็กและเสื้อเชิ้ตที่ถูกแหวกจนปิดอะไรไม่มิด

มาร์คดันขาเรียบเนียนให้ตั้งฉากขึ้นก่อนจะแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง แรกเริ่มน้องดูจะเขินอายไม่ยอมให้เขาแทรกตัวเข้าไปนั่งต้องกล่อมอยู่สักพักถึงจะยอมคลายอาการเกร็ง ต้นขาขาวข้างหนึ่งถูกพาดไว้ที่บ่าแกร่งอย่างน่าอายก่อนที่ร่างสูงจะเริ่มจูบที่บริเวณปลีน่องเรียวไล้ขึ้นมายังต้นขานุ่มนิ่มพลางสร้างรอยรักสีกุหลาบไว้

“อ่ะ อ๊า”

ใบหน้าหวานเชิ่ดขึ้นหอบหายใจถี่ระรัวเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนกระทบลงที่อวัยวะอ่อนไหว มาร์ครีบปลดเสื้อของตัวเองออกจากร่างกำยำแล้วเหวี่ยงมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ เขาเม้มริมฝีปากไปตามเนินเนื้อนิ่มจนร่างเล็กหลุดเสียงครางฮื่อๆ 

“อ๊ะ พี่มาร์ค อ๊าาา!”

แก่นกายเล็กที่ถูกปลุกเร้าถูกกลืนกินเข้าไปในโพรงปากร้อนโดยที่คนตัวเล็กยังไม่ทันตั้งตัว แบมแบมจิกปลายเท้าแน่นด้วยความเสียวที่ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น ลิ้นร้อนของมาร์คที่รูดรั้งไปตามความยาวอย่างต้องการช่วยให้คนตัวเล็กมีความสุขกับบทรักครั้งนี้ให้มากที่สุด

“ฮ่ะ อ..อื้อ บ..แบม อึดอัด”

“ปล่อยออกมาเลย”

มาร์คเร่งมือให้คนตัวเล็กเมื่อส่วนปลายที่สั่นระริกเริ่มปริ่มน้ำใสแสดงให้เห็นว่าน้องคงใกล้ถึงปลายฝั่งฝันแล้ว เขาใช้ริมฝีปากเม้มแก่นกายเล็กหลายๆครั้งเพื่อให้น้องปลดปล่อยออกมา และเพียงไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเฮือกจนแผงอกสะท้านขึ้นลง หยาดหยดแห่งความสุขถูกพ่นออกมาเต็มปากของมาร์คซึ่งไม่มีท่าทีรังเกียจเลยแม้แต่นิดเดียว

“พ..พี่มาร์คครับ”

แบมแบมเรียกชื่อคนเป็นพี่เสียงสั่นที่เผลอทำอะไรน่าอายลงไปหากแต่เขาก็ต้องเบิกตาโตเมื่อมาร์คกลืนของเหลวนั้นลงคอแทนที่จะคายทิ้งออกมา และนั้นก็เป็นครั้งแรกที่แบมแบมเห็นร่างกายของมาร์คอย่างเต็มตา แผงอกที่ถึงแม้จะไม่ได้อุดมไปด้วยมัดกล้ามแน่นทว่ากลับมีกล้ามเนื้อที่ดูสวยงามเหมาะกับร่างกายสูงโปร่งนี้ หน้าท้องเป็นลอนหกคลื่นเคลือบด้วยเหงื่อจนมันส์เป็นเงาดูเซ็กซี่

“หยิบขวดเจลที่ลิ้นชักให้พี่หน่อยสิครับ”

มาร์คเสยเส้นผมชื้นเหงื่อขึ้นลวกๆก่อนจะบอกให้ร่างเล็กเอื้อมไปหยิบของที่จะช่วยไม่ให้แบมแบมเจ็บมากนัก คนตัวเล็กกระพริบตาปริบๆหากแต่ก็ยอมเอื้อมแขนไปหยิบขวดบางอย่างที่ว่านั้น และทันทีที่หันมาเขาก็ต้องรีบหลับตาปี๋เมื่อร่างกายของมาร์คในตอนนี้มันเปลือยเปล่า

“หลับตาแบบนี้ก็ไม่เห็นสิครับ”

“บ..แบม แบมไม่เห็นก็ได้”

มาร์คหลุดหัวเราะกับความน่ารักของเด็กน้อยเขายืดตัวไปมอบจูบหวานๆให้แบมแบมที่เงยหน้ารับอย่างเต็มใจ เมื่อแบมแบมหายเกร็งเขาจึงค่อยๆแยกขาทั้งสองข้างออกมากกว่าเดิมก่อนจะป้ายเจลเย็นๆลงที่ช่องทางสีสด คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจกับการถูกสัมผัสนั้นหากแต่มาร์คไม่ปล่อยให้แบมแบมได้ห้ามอะไร เขาเบียงความสนใจของน้องด้วยการตวัดลิ้นที่ข้างกกหูจนร่างเล็กตัวอ่อนยวบยาบ

“อ่ะ!”

ปลายนิ้วกลางถูกสอดเข้าไปในกลีบเนื้อที่รัดแน่นจนเขาแทบขยับนิ้วไม่ได้ โชคดีที่มาร์คซื้อเจลหล่อลื่นเตรียมไว้เพราะคิดว่ายังไงสักวันเขากับแบมแบมก็ต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มาร์คหลอกล่อให้ร่างเล็กเคลิบเคลิ้มไปจูบอ่อนโยนของเขาจนเมื่อนิ้วที่สามสอดเข้าไป

“จ..เจ็บ”

“เจ็บเหรอ ทนไหวไหม”

ถามด้วยความเป็นกังวลเมื่อใบหน้าของแบมแบมดูเหยเกจริงๆ มาร์คหอมหน้าผากมนเบาๆพลางแช่นิ้วไว้ในช่องทางอ่อนนุ่มนั้น ไม่ขยับให้คนตัวเล็กต้องรู้สึกเสียดสี

“ไหวครับ แบมไม่เป็นไร”

เด็กน้อยคลี่ยิ้มเจื่อนๆถึงจะเจ็บแต่มันก็คงไม่ถึงตายแบมแบมคิดแบบนั้น ร่างเล็กเบียดกายเข้าหามาร์คอีกครั้งเพื่อเป็นการบอกให้มาร์คทำต่อไป และเมื่อน้องเป็นฝ่ายเรียกร้องเขาจึงเริ่มขยับปลายนิ้วช้าเร็วสลับกันไป ริมฝีปากเล็กเผยอครางเสียงแผ่วด้วยความรู้สึกวาบวามและยิ่งเมื่อปลายนิ้วนั้นสะกิดโดนปุ่มไวต่อสัมผัส ร่างเล็กก็ยิ่งโก่งตัวจนแผ่นหลังลอยขึ้นเหนือเตียง

“อ๊ะ อ่า พะ พี่ อ่ะ!”

เสียงเฉอะแฉะตามจังหวะการชักนิ้วเข้าออกทำให้เด็กน้อยที่นอนหอบหายใจเม้มปากแน่นด้วยความอายแต่ถึงอย่างนั้นอารมณ์ดิบที่ซ่อนอยู่ภายในกายกลับมีมากกว่า แบมแบมเผลอขยับขาให้กว้างกว่าเดิม ปลายนิ้วกำเข้าหาแน่นจนข้อนิ้วซีดเซียว กายแก่นเล็กที่เพิ่งจะสงบไปเริ่มคัดตึงขึ้นมาอีกครั้งหากมาร์คยังวุ่นวายอยู่ช่องทางสีสด

“อย่าเกร็งนะครับ”

มาร์คถอนนิ้วออกจากลีบเนื้อฉ่ำแล้วแทรกตัวไปนั่งระหว่างกลางลำตัว จ่อแก่นกายร้อนที่ขยายใหญ่พร้อมที่จะเข้าไปหาความอ่อนนุ่มด้านใน ริมฝีปากร้อนพรมจูบไปทั่วแผงอกบางเพื่อทำให้แบมแบมผ่อนคลายก่อนจะค่อยๆดันแก่นกายแข็งตึงที่ถูกชโลมด้วยเจลหล่อลื่นไปในจีบเนื้อสีแดง

“อือ”

“เจ็บไหมครับ”มาร์คถามเสียงพร่าทั้งที่ตัวเองก็แทบทนรอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะดันกายเข้าไปให้สุดเดี๋ยวนี้ด้วยซ้ำหากแต่ก็ทำได้แค่คิดเพราะถ้าแบมแบมเกิดเจ็บขึ้นมา ก็เป็นเขาเองนี่แหละที่จะเจ็บยิ่งกว่า

“มัน..อึดอัดครับ อ๊ะ!”

ใบหน้าบิดเบ้ของแบมแบมทำเอามาร์คใจเสียไปหมด แม้ว่าร่างกายด้านล่างจะปวดร้าวจนแทบอยากปลดปล่อยออกมาเสียเดี๋ยวนั้น 

“ถ้าเจ็บงั้นพอดีกว่านะ”

“ฮื่อ ไม่ครับ อ่ะ อ..เอาเข้ามาเลย”

แม้จะรู้สึกแสบเล็กๆแต่ถ้าปล่อยให้หยุดกลางคันแบบนี้มีหวังทั้งเขาและมาร์คได้อารมณ์ค้างไปทั้งวันแน่ๆ แบมแบมโตแล้วกับเรื่องแค่นี้ยังทนไม่ไหวแล้วจะทำให้มาร์คมีความสุขได้ยังไง เขาเคยคิดแบบคนโง่ว่าถ้าหากเราปล่อยให้คนรักต้องอดทนอยู่กับแฟนที่ทำตัวใสซื่อ อีกไม่นานเขาจะเบื่อแล้วไปหาเศษหาเลยข้างนอก..เขาไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก!

“อ่าห์ อ่ะ พะ พี่ อื๊อ”

มุมกรามเรียวสวยขมเข้าหากันแน่นด้วยความกระสันอยากจนแทบอยากปลดปล่อยออกมาเสียเดี๋ยวนั้น ผนังอ่อนนุ่มที่บีบรัดท่อนเนื้อร้อนมันแน่นจนพาลให้เขารู้สึกดีจนแทบบ้า แล้วยิ่งเห็นหน้าใบหน้าแดงกล่ำของคนตัวเล็กที่นอนผมกระจายเต็มหมอนอีก องค์ประกอบทุกอย่างมันช่างทำให้เขาแทบทนรอไม่ไหวที่จะแทรกตัวเข้าไปให้จนสุด

“ซี๊ดดดด แบมแบม อื้มม”

กลีบปากบางเคลือบไปด้วยหยาดน้ำลายเผยอครางเสียงหลงเมื่อแก่นกายของมาร์คดันเข้ามาด้านในจนสุด ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างโน้มมาวางที่ข้างใบหน้าหวานก่อนจะมอบจูบเร่าร้อนต่างจากจูบที่ผ่านมา ด้วยจิตใตสำนึกที่แท้จริงหรืออะไรก็ตามแต่แบมแบมเห็นได้ถึงความดิบในตัวของมาร์คที่เปลี่ยนไป ทั้งสีหน้าและการกระทำมันเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ

“ขยับแล้วนะ”

คนตัวเล็กไม่ตอบอะไรเพราะตอนนี้สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเขามันปลิวหายไปนานแล้ว แผ่นหลังบางถูกช้อนให้กึ่งนั่งกึ่งนอนก่อนที่ร่างกายซึ่งแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อจะโน้มเข้าไปใกล้ เป็นการโอบกอดที่สยิวที่สุดเท่าที่เคยกอดมาเลยแบมแบมคิดแบบนั้น 

“อ..อ๊าๆ อ่ะ”

แก่นกายแข็งขื่นเริ่มขยับเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบเพื่อปรับให้คนตัวเล็กชินกับมันเสียก่อน หรืออีกนัยหนึ่งคือต้องการให้แบมแบมตายใจก่อนที่ของจริงจะเริ่มนั้นเอง มาร์คบดจูบกลีบปากสีแดงสดที่บวมเจ่อเพื่อกั้นเสียงครางกระเซ่าของคนตัวเล็ก เพราะยิ่งได้ยินมากเท่าไหร่ความอดทนของเขาก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น

“อื้อ อ่าๆ”

“อื้ม แบมแบม อ่าห์”

มาร์คปล่อยเรียวปากอิ่มให้เป็นอิสระ เคลื่อนใบหน้าที่ซูดดมความหอมที่ซอกคอขาวเนียนก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าหาด้วยจังหวะที่เร็วขึ้นจนกายเล็กสั่นคลอน ปลายนิ้วสวยจิกแผ่นหลังกว้างแน่น เสียงหอบครางดังขึ้นเรื่อยๆจนแบมแบมแทบอยากตีปากไม่รักดี

“อ่า! พี่ อึ่ก อ๊ะ”

หน้าท้องแบนราบหดเกร็งด้วยความเสียวอย่างสุดทน แก่นกายเล็กที่แข็งตึงจนปลายหัวเริ่มปริ่มน้ำและอีกไม่นานมันคงถูกปลดปล่อยออกมา มาร์คที่สัมผัสได้ถึงโพรงอุ่นร้อนที่บีบรัดกายเข้ามายิ่งขึ้นก็รีบเร่งจังหวะให้หนักและเร็ว ก่อนจะส่งมือหนาไปช่วยรูดรั้งแท่งเนื้อเล็กอีกแรง

“พี่มาร์ค ฮ่ะ อ่า บะ แบม”

ร่างเล็กเกร็งกระตุกอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นพี่ หยาดน้ำขาวขุ่นถูกพ่นออกมาจากปลายทางจนเลอะหน้าท้องแบนราบของตัวเองและกล้ามท้องเป็นลอนสวยของมาร์ค แบมแบมหอบหายใจจนตัวสั่นระริก มือเล็กกอดก่ายแผ่นหลังกว้างของคนเป็นพี่ไว้แน่น มาร์คหอมแก้มนุ่มราวกับต้องการปลอบน้องให้คลายจากอาการเกร็งกระตุก และเมื่อลมหายใจกลับมาเป็นดังเดิมมาร์คจึงเริ่มขยับตัวอีกครั้ง

“อ๊ะ!ๆ พะ..พี่ อ่าๆ”

สะโพกสอบกระแทกด้วยจังหวะที่ถี่กระชั้นจนร่างเล็กคราวเสียงกระท่อนกระแท่น แบมแบมซบหน้าลงบนลาดไหล่กว้างยิ่งจังหวะของมาร์ครุนแรงมากเท่าไหร่ร่างกายของเขาก็ยิ่งเหมือนถูกเหวี่ยงขึ้นสวรรค์มากขึ้นเท่านั้น เสียงครางทุ้มต่ำที่ดังอยู่ข้างใบหูมันทั้งเซ็กซี่และน่าอายจนคนตัวเล็กต้องหลับตาแน่น

“อ่าห์ จะเสร็จแล้ว อื้มมม”


อ้อมแขนแกร่งโอบคนตัวเล็กที่ปล่อยปลดออกมาอีกรอบพร้อมกับเขา หยาดน้ำพันธุ์ขุ่นข้นถูกฉีดเข้าไปในช่องทางสีสดที่บวมช้ำ มาร์คพรู่ลมหายใจพลางกดจูบข้างพวงแก้มนิ่มที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ ฝ่ามือหนาลากไล้แผ่นหลังบอบบางที่ยังคงสั่นกระตุกอยู่น้อยๆ


-------------------------------------

มีต่อนะคะ อย่าลืมตามไปอ่านต่อนะ


วันพฤหัสบดีที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2559

FILM ROOL 8 #CUT

        


        ฝ่ามือน้อยเลื่อนจากหลังลำคอลงประกบข้างสันกรามสวยด้วยความประหม่า ทุกการกระทำของแบมแบมมันอยู่ในสายตามาร์คทั้งหมด เขากำลังรอดูว่าเด็กน้อยจะกล้าทำอะไรกับร่างกายของเขาบ้าง


ข่มความเขินทั้งหมดลงอกแล้วตั้งใจทำให้ร่างสูงนี่มีความสุขที่สุด กลีบปากบางสีฉ่ำบรรจงจูบลงบนริมฝีปากบางเฉียบนั้นเบาๆ กดย้ำจนแนบชิดไปทั้งสัมผัส เรียวลิ้นบางดูดดึงเนื้อนิ่มด้านนอกจนเฉอะแฉะไปหมดก่อนจะค่อยๆแทรกลิ้นนุ่มตามรอยแยกตามร่องปาก


“อื้มม”


ฝ่ามือกร้านก็ไม่หยุดอยู่เฉยลากสัมผัสร้อนรุ่มไปตามส่วนเว้าโค้งให้ร่างน้อยได้สะท้านเล่นๆ เสื้อนอนบางถูกเลิกขึ้นกองไว้บนเอวคอดสวยราวกับเด็กผู้หญิง ออกแรงบับเค้นเนื้อนุ่มนิ่มจนคนที่ทำตัวเป็นผู้นำครางแผ่ว เรียวปากสีสดที่เคล้าคลอกันอยู่ไม่ห่างแทบจะหลุดออกจากกันอยู่ร่มร่อหากมาร์คยังรังแกเด็กน้อยอยู่อย่างนี้


“อ๊ะ ค..คุณมาร์ค อะ อื้อ”


กลีบปากนุ่มที่ยังคงอยู่ชิดติดกันผละออกเล็กน้อยเพื่อต่อว่าคนตัวโตที่ใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกที่เริ่มแข็งตึง ลูบวนอยู่ที่หน้าท้องน้อยจนหดเกร็งไปหมดแล้ววนกลับมายังตุ่มไตสีอ่อนนั้นอีกครั้ง ทำซ้ำๆอยู่แบบนั้นจนคนตัวเล็กต้องละริมฝีปากออกมาเพื่อกอบโกยอากาศหายใจ


จุ๊บ


“สอนครั้งเดียวทำไมทำได้ดีแบบนี้”


จูบปลายคางเล็กพลางยกมือขึ้นประคองเรียวหน้าหวานที่ดูมึนงงกับรสสัมผัส มาร์คดึงคนตัวเล็กให้ขยับกายนั่งหันหน้าเข้าหาตัวเองก่อนจะปลดรังดุมเสื้อนอนออกจนหมดแต่ไม่ถอดมันออกไป ใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อดูยั่วยวนให้มาร์คชำแหลกกายเข้าไปซะเดี๋ยวนี้ 


“อึก ฮ่ะ อ๊ะ!”


ใบหน้าหล่อก้มลงหมายชิมยอดอกรสหวานที่ห่างหายไปนาน ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการเรือนร่างหอมหวานนี้แต่เป็นเพราะมาร์คไม่อยากบังคับจิตใจของใคร เขาดูออกว่าตอนไหนที่สมควรจะทำหรือตอนไหนที่สมควรจะปล่อยผ่าน และเป็นครั้งนี้ที่แบมแบมยอมเปิดทางให้เขาด้วยตัวเองหากมาร์คจะละเลยก็คงไม่ใช่เรื่อง


“อ..อ่า ค..มาร์ค ฮึก”


ลิ้นอุ่นๆที่ไล้ไปตามแนวหน้าท้องสร้างความเสียวสะท้านจนคนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะร้องครางเสียงดัง แก่นกายเล็กที่คับแน่นจนแข็งขืนดุนดันหน้าท้องแกร่งจนแบมแบมนึกอายกับความลามกของตัวเอง เช่นเดียวกับแท่งเนื้อร้อนของคนใต้ร่างที่ดูจะตื่นขึ้นจนเต็มตัวเสียแล้ว


“พ..พอ อื้อ อ..อ๊าา”


กางเกงยางยืดถูกดึงลงเล็กน้อยพอให้ความอึดอัดที่พองตัวอยู่ใต้ร่มผ้าออกมาสู่ภายนอก มือสากกุมแก่นกายเล็กที่ร้อนผ่าวไว้จนร่างเล็กที่ไม่ประสากับเรื่องแบบนี้สะดุ้ง ยิ่งเมื่อออกแรงรูดรั้งกายบางที่นั่งอยู่บนตักแทบสำลักความสุขตายคาอก ใบหน้าหวานหอบระรัวอยู่กับซอกคอหนายามอุ้มมือหว้างปรนเปรออย่างถึงใจ


“ร..เร็ว อ๊ะ ฮ..อีก อ่า อ๊ะ!”


คล้ายกับคนไร้สติ แบมแบมเผลอหลุดปากขอร้องอ้อนวอนให้มาร์คช่วยตนเองให้เสร็จเสียที และมาร์คก็เป็นคนใจดีเสียด้วยสิเรื่องความเร็วที่อยากจัดให้ถึงใจนะเขาสามารถทำให้ได้อยู่แล้ว


“อ่าาา อึก”


เพียงไม่ถึง5นาทีคนที่ทรมานจนแทบขาดใจก็ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเสื้อผ้าของร่างสูงจยเต็มไปหมด แบมแบมหลุดเสียงสะอื้นออกมาเพราะความเสียงสะท้านจนมาร์คต้องลูบแผ่นหลังบางช้าๆคล้ายจะปลอบให้คนตัวเล็กใจเย็น เสียงลมหายใจที่เริ่มเข้าที่นั้นเท่ากับความสุขของมาร์คกำลังจะเริ่มขึ้นแทนบ้าง


“ยกตัวขึ้นสิเด็กดี”


ร่างน้อยยอมลุกขึ้นเล็กน้อยอย่างว่าง่าย ไม่รู้ว่าเพราะกำลังมึนงงหรืออะไรกันแน่ถึงทำให้แบมแบมดูว่านอนสอนง่ายไปหมด มาร์คจัดการดึงกางเกงนอนขาสั้นเท่าเข่าออกจากปลายเท้าเล็กแล้วหันมาจัดการกับกางเกงนอนสีหม่นของตัวเองต่อ แท่งเนื้ออุ่นดีดผึ่งออกมาทันทีราวกับรอเวลานี้มานานแสนนาน


“เจ็บแล้วบอกผมนะ”


“อ..อื้อ อะ..อ่ะ”


ช่องทางอ่อนนุ่มที่ร้างราจากเรื่องอย่างว่าไปนานหลายเดือนค่อยๆดูดกลืนแท่งเนื้อร้อนผ่าวที่ดันเข้ามาช้าๆ แม้จะเจ็บเสียดแต่ทว่ากลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ร่างน้อยค่อยๆนั่งกดทับลงมาบนตักจนช่องทางสีสดกลืนหายเข้าไปได้ทั้งหมด ใบหน้าคมคายชื้นพราวไปด้วยเหงื่อเช่นเดียวกับคนตัวเล็ก รู้สึกดีแทบบ้าเมื่อผนังอ่อนนุ่มโอบรัดตัวเองจนแน่น


“อ่าห์ แบมแบม”


จับเอวบางคอดไว้ก่อนจะออกแรงบังคับให้ร่างเล็กขยับโยกตามจังหวะ ร่างน้อยที่อ่อนปวกเปียกไปทั้งตัวใช้ฝ่ามือเล็กค้ำไหล่หนาไว้เพื่อกันไม่ให้ตัวเองร่วงหล่นจากเก้าอี้ ใบหน้าแหงนขึ้นจนเผยลำคอระหงที่ขาวเนียนจนน่าฝากรอยจูบไว้สัก3-4รอย มาร์คโน้มตัวลงประทับรอยจูบที่เนื้ออ่อนขบเม้มแรงๆจนเห็นเป็นรอยห้อเลือดขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงขยับอย่างต่อเนื่อง


“อ๊ะๆ ร..เร็ว อีก ฮ่ะ อ๊ะ! คุณ..ม”



ฟันคมขบเม้มกันแน่นด้วยอารมณ์กำหนัดที่ยากจะควบคุม แรงกระแทกที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆส่งผลให้ร่างน้อยหัวสั่นคลอนไปหมดจนน่าปวดหัว แบมแบมสะอื้นในอกอธิบายถึงความรู้สึกที่เสียงซ่านนี้ไม่ออกจริงๆ อารมณ์ต่ำภายในใจเอาแต่เรียกร้องขอให้มาร์คทำแบบนี้อีกคั้งและอีกครั้ง


“ฮึก อ..อึ๊ ม..อึก!”


ร่างสูงกระแทกกายเข้ามาแรงๆอีก2-3ครั้งก่อนที่ความอุ่นร้อนจะถูกปล่อยอะมาจนกระทบผนังอ่อนนุ่มด้านใน เช่นเดียวกับคนตัวเล็กที่ปลดปล่อยออกมาเป็นรอบที่สอง สัมผัสอุ่นที่โอบรัดกายแกร่งเอาไว้ยังคงไม่ยอมอ่อนตัวให้ง่ายๆ มาร์คเหลือบมองนาฬิกาบนฝาผนังแล้วยกยิ้มบาง..ยังเหลือเวลาอีกเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะตี1



“อีกรอบนะ จุ๊บ”


------------------------------------


กลับไปอ่านต่อกันที่เด็กดีนะคะ อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้นท์และแท็กให้กำลังใจกันนะ ^^

วันพุธที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2559

FILM ROLL 5 #CUT

        เหมือนโดนมนต์สะกดบางอย่างทำให้อาการขัดขืนที่มีอยู่ในคราแรกหายไปหลงเหลือเพียงความไว้ใจคนตรงหน้าเท่านั้น แบมแบมไม่อยากเป็นเด็กดื้อกับคนที่มีบุญคุณต่อตนเองเพราะแบมแบมรู้ว่าหน้าที่ที่แท้จริงของตัวเองก็คือการขึ้นเตียงกับมาร์ค มันดีแค่ไหนแล้วที่มาร์คยอมอ่อนโยนและใจเย็นกับลูกหนี้อย่างแบมแบม


เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างน้อยในอ้อมแขนไร้การต่อต้านแล้ว ฝ่ามือหนาที่วางอยู่บนแผ่นหลังบางค่อยๆเลื่อนลงมายังสะโพกกลมมนแล้วดึงให้คนตัวเล็กเข้ามาแนบชิดมากยิ่งขึ้น ริมฝีปากร้อนผ่าวคลอเคลียใบหูขาวสะอาดจนกายน้อยที่ไวต่อสัมผัสตัวสั่นระริก


“อ..อื้อ”


เรียวลิ้นร้อนชื้นไล้กรอบหน้าหวานเบาๆก่อนจะเปลี่ยนมากดปลายจมูกโด่งคมลงบนแก้มขาวนวลแทนพลางสูดดมกลิ่นกายหอมเข้าเต็มปอด นิ้วมือนิ้วรีบปลดกระดุมเสื้อของเด็กน้อยออกด้วยความว่องไวโดยดึงความสนใจคนตัวเล็กด้วยจุมพิตอ่อนหวานทว่ากลับทำให้สั่นไปทั้งหัวใจ


“อ่ะ อ๊ะ!”


แผงอกบางที่ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกคลุมถูกลูบไล้จากฝ่ามือสากจนยากที่จะห้ามไม่ให้ส่งเสียงครางสั่นออกมา ริมฝีปากเล็กถูกขบเข้าหากันแน่นยามที่ยอดอกสีหวานถูกสัมผัส ปลายนิ้วร้อนที่หยอกล้ออยู่กับตุ่มไตบดขยี้จนขึ้นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากร้อนเองก็ไม่ปล่อยให้เสียงเปล่ามาร์คยังคงหยอกล้ออยู่กับเนื้อนุ่มหยุ่นราวกับเยลลี่แสนอร่อย


“ม..ไม่ อ่ะ! ฮื่อ”


ร่างบางถูกดันให้นอนลงบนโซฟาตัวใหญ่ยังไม่ทันที่จะได้ร้องห้ามอะไร คนตัวสูงกว่าละริมฝีปากออกจากกลีบเนื้อนุ่มแล้วย้ายไปให้ความสนใจกับยอดอกสีช้ำเนื่องจากแรงบดขยี้ สัมผัสอุ่นๆของลิ้นชื้นแตะลงบนปลายยอดอกเบาๆจนร่างน้อยสั่นระริกก่อนที่มาร์คจะครอบครองเรียวปากลงไป


“อึก ฮ..ฮ่ะ”


มือเล็กที่วางไว้ข้างศีรษะขย้ำเบาะโซฟานุ่มๆดั่งต้องการระบายความรู้สึกที่ตัวเองไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต หน้าบางหดเกร็งเป็นระยะยามที่เรียวปากร้อนไล่แตะลงมาตามหน้าท้องแบนราบ ขบเม้มเบาๆให้เกิดรอยสีกุหลาบดูเซ็กซี่ เสียงคราวอื้ออาของร่างน้อยหวีดดังเมื่อคนมากประสบการณ์ไล้ริมฝีปากมายังหน้าท้องน้อยแล้วจูบเม้มซ้ำๆ


“พ..พอ ฮึก พอ อ่าห์”


“ยัง มันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ”


ใช่ มันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำแต่ทำไมไฟร้อนที่ซุ่มอยู่ในร่างกายมันถึงได้พร้อมใจกับลุกโชนแบบนี้ ร่างบางเพรียวราวกับเด็กผู้หญิงกับผิวขาวเนียนนุ่มนั้นมันทำให้คนที่กวาดสายตามองต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่


“อ๊ะ! อ..อึ๊”


ดวงตากลมโตที่ปรือขึ้นเพื่อจะมองอาจารย์ใจร้ายจำต้องหลับแน่นพร้อมกับเสียงหวานที่ครางลั่น เรียวขาบอบบางถูกพาดลงบนไหล่กว้างด้วยท่าทางแสนน่าอายทว่าแบมแบมกลับไม่สามารถขัดขื่นได้เลย ความร้อนรุ่มที่รวมอยู่กลางลำตัวถูกคนมากประสบการณ์ครอบครองด้วยโพรงปากอุ่น มาร์คไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร..แบมแบมเป็นคนแรกที่เขาต้องสอนทุกอย่างให้


“ฮื่อ ม..ไม่ไหว”


ปลายเท้ามนจิกเกร็งแน่นเมื่อร่างสูงปรนเปรอให้ตัวเองจนแก่นกายเล็กอึดอัดพร้อมที่จะปลดปล่อย แบมแบมไม่รู้ว่าอาการร้อนรุ่มที่ตัวเองเป็นอยู่ในยามนี้มันผิดปกติหรือเปล่า รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนลามกที่ชอบสัมผัสชวนใจเต้นพวกนี้..แบมแบมผิดปกติหรือเปล่า


“อ..อึก อ่าห์!”


ใบหน้าหวานบิดเบ้เมื่อความจุกแน่นกลางลำตัวถูกปลดปล่อยออกไปทั้งที่ริมฝีปากของผู้กำกับหนุ่มยังคงครอบครองอยู่ ร่างเล็กกระตุกเกร็งร่างกายด้วยความตกใจ กลัวว่ามาร์คจะโกรธที่ตัวเองทำเรื่องน่าอายแบบนั้นออกไปแต่แบมแบมห้ามตัวเองไม่ได้ ร่างกายของเขาเหมือนกับโดนตั้งอัตโนมัติไว้ไม่สามารถควบคุมได้เลย


“ผ..ผมขอโทษครับ คะ คุณมาร์ค”


คนตัวสูงคายของเหลวสีขุ่นออกมาอย่างไม่รังเกียจโดยที่ดวงตาคู่คมยังคงประสานกับนัยน์ตาสีดำขลับอยู่แบบนั้น สายตาที่จ้องมายังร่างขาวผ่องเหมือนดั่งเชื้อเพลิงร้อนๆที่เผาให้คนตัวเล็กเขินแดงไปทั่วทั้งตัว แบมแบมแทบอยากจะสลบลงซะเดี๋ยวนี้เพื่อหยุดเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป


“มันเป็นรสชาติของเรื่องบนเตียง..คุณไม่ต้องขอโทษ”


บอกเสียงหอบกระเซ่าก่อนจะขยับกายคร่อมร่างน้อยให้ลงไปนอนราบกับพื้นโซฟาดังเดิม ข้อนิ้วมือแกร่งไล้ไปตามกรอบหน้าสวยเบาๆเหมือนต้องการเกลี่ยกล่อมให้กระต่ายตัวน้อยหลงเชื่อคำหลอกลวงของตัวเอง มาร์คพยายามป้ายสีอื่นนอกจากสีขาวให้แบมแบม..สีที่ทำให้มาร์คพอใจมากที่สุด


เมื่ออยู่บนเตียงจากคนที่นิ่งขรึมก็ดูเปลี่ยนไปราวกับคนละคน เจ้าของใบหน้าเจ้าเล่ห์และล้นไปด้วยเสน่ห์ให้ทั้งคำพูดและรอยยิ้มหลอกล่อเด็กน้อยให้ติดกับดัก คนอ่อนประสบการณ์ที่เคลิ้มไปกับความอ่อนโยนนั้นยอมนอนนิ่งๆให้ร่างสูงตะบมจูบลงมาอีกครั้งอย่างเต็มใจ


“อึ๊! จ..เจ็บ ฮ่ะ”


“ชู่ว เจ็บแค่แปปเดียว”


กระซิบบอกเสียงหวานพลางกดจูบลงไปเบาๆเพื่อเป็นการปลอบประโลม นิ้วมือเรียวที่แทรกเข้าไปกลางกายทำให้ร่างเล็กที่ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้เบ้หน้าด้วยความเจ็บ ริมฝีปากสีแดงสดถูกขบเข้าหากันแน่นจนแทบห้อเลือด..เจ็บจนน้ำตาไหลแต่ก็ต้องยอมทนเพื่อให้มาร์คพอใจ


“อ๊ะ อ๊ะ! ฮ..อื่อ”


ปลายนิ้วร้ายชักเข้าออกเพิ่มความถี่เร็วขึ้นเรื่อยๆจนกายบางบิดเร้า หน้าท้องเรียบเนียนหดเกร็งเป็นระยะๆพร้อมกับเสียงครางหวานหูที่มาร์คคิดว่ามันน่ารักที่สุด ผนังอ่อนนุ่มที่ตอดรัดนิ้วมือยิ่งบีบรัดแรงขึ้นเหมือนกับว่าคนที่นอนรับสัมผัสอยู่ใกล้แตะของฝันเข้าไปทุกทีแต่ทว่ามาร์คก็ต้องเป็นคนดับฝันนั้นกับมือตัวเองเมื่อร่างสูงดึงนิ้วออกมา


“อื้อ! ค..คุณมาร์ค”


ครางเสียงขัดใจอย่างพลั้งเผลอจนคนขี้แกล้งยกยิ้มมุมปาก มาร์คเคลื่อนกายไปคร่อมร่างบางไว้ทั้งตัวก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบกับเรียวปากสีหวานเหมือนต้องการปลอบใจคนที่ยังอารมณ์ค้างอยู่ 


“ผมไม่ให้คุณเสร็จก่อนเพราะนิ้วแค่นี้หรอก”


แบมแบมปรือตามองคนด้านเบาเหมือนกับเด็กน้อยที่ถูกมึนเมาด้วยฤทธิ์ยา นัยน์ตากลมไล้ตามไหปลาร้าโค้งสวยลงไปตามแนวลำตัวดั่งมนต์สะกดแล้วก็ต้องเขินอายหน้าแดงเมื่อดันเหลือบไปเห็นกลางลำตัวของมาร์คที่พร้อมสำหรับกิจกรรมเรียกเหงื่อบนเตียง


“อ๊าา! อึก”


ความรู้สึกเดียวที่แบมแบมรู้สึกได้ในยามนี้คือเจ็บ มันเจ็บอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อนทั้งความอึดอัดที่พยายามแทรกตัวเข้ามาและช่องทางที่กำลังฉีดขาดออกจากกัน ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อโพรงอ่อนไหวมันรัดตึงมากกว่าที่คิดเอาไว้ มาร์คลูบเอวบางและพรมจูบทั่วใบหน้าหวานที่บิดเบ้เพราะความเจ็บปวด เล้าโลมให้คนใต้ร่างหายเกร็งเพื่อที่จะดำเนินกิจกรรมบนเตียงต่อไป


“อย่าเกร็งคนดี”


เสยเส้นผมอ่อนนุ่มของคนตัวเล็กขึ้นพลางก้มลงจูบหน้าผากมนเพื่อให้คนที่เกร็งตัวอยู่ผ่อนคลาย แบมแบมหอบหายใจแรงพยายามผ่อนคลายตัวเองให้มากที่สุดอีกทั้งสัมผัสเจนจัดที่มาร์คมอบให้มันช่วยทำให้ความเจ็บในคราแรกเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกแปลกใหม่


“อึ่ก ฮ..อ่าๆ”


นิ้วมือเล็กจิกหมอนหนุนไว้แน่นจนแทบหลุดติดมือออกมา ปากบางเม้มแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราวน่าอายของตนแต่กลับทำได้ยากเหลือเกินในเวลานี้ ใบหน้าคมพราวไปด้วยหยาดเหงื่อก้มลงมองร่างน้อยที่นอนบิดเพราะความเสียงซ่านก่อนจะดึงมือเล็กที่กำหมอนอยู่ให้คลอคอของตัวเองไว้


“อ่าห์ ดีมากแบมแบม”


“อ..อ๊ะะ! อ๊ะๆ”


จิกเล็บลงบนกล้ามแน่นชื้นเหงื่อเมื่อคนใต้ร่างเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนร่างน้อยสั่นคลอนไปหมด แนวกรามสวยบดเข้าหากันแน่นเมื่อตนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที่ ฝ่ามือใหญ่วางทาบบนเอวบางเพื่อให้คนตัวเล็กควบคุมจังหวะให้เข้ากับตัวเอง รอยจิกที่หัวไหล่เจ็บจี๊ดทว่ามาร์คกลับกระตุกยิ้มพอใจเพราะยิ่งแบมแบมจิกแรงเท่าไหร่ก็เท่ากับว่าคนตัวเล็กพึ่งพอใจในรสสัมผัสของเขามากเท่านั้น


“ม..ไม่ไหว อ๊ะ!”


“อีกนิด อ่าห์!”


เสียงทุ้มสั่นกระซิบบอกด้วยความเสียวซ่าน เสียงครางของทั้งสองดังก้องอยู่ในห้องจนคนตัวเล็กอายหน้าแดงกล่ำ เพิ่งเคยเห็นใบหน้าและน้ำเสียงของมาร์คนอกจากหน้านิ่งๆและเสียงดุๆ มาร์คในยามนี้ทั้งเซ็กซี่และมีสเน่ห์สูงเสียงจนแบมแบมอดที่จะแอบมองไม่ได้


“อั๊ย! อ่าห์”


ความอุ่นร้อนที่พุ่งกระทบผนังอ่อนนุ่มด้านในพร้อมกับร่างน้อยที่กระตุกกายจนสะท้านเมื่อปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกัน แบมแบมหอบหายใจแรงกับแผงอกกว้าง แผ่นหลังเล็กกระตุกเบาๆเหมือนกับคนที่ยังไม่หายเหนื่อยดี คนตัวสูงยกมือลูบแผ่นหลังบางเบาๆพลางจูบขมับเล็กเป็นของรางวัลให้เด็กดี


“เก่งมาก”


กลีบปากสีช้ำแต้มรอยยิ้มบางๆกับคำชมของมาร์ค แบมแบมดีใจที่อย่างน้อยตัวเองก็มีประโยชน์พอที่จะทำให้มาร์คไม่รำคาญได้บ้าง เปลือกตาบางค่อยๆเลื่อนปิดลงเพราะความเหนื่อยอ่อนพร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ได้ยิน



“เด็กดีของผม”



--------------------------------------------------

อ่านแล้วอย่าลืมกลับไปเม้นท์ไปแท็กกันนะคะ เลิฟยู้ว