ฝ่ามือน้อยเลื่อนจากหลังลำคอลงประกบข้างสันกรามสวยด้วยความประหม่า ทุกการกระทำของแบมแบมมันอยู่ในสายตามาร์คทั้งหมด เขากำลังรอดูว่าเด็กน้อยจะกล้าทำอะไรกับร่างกายของเขาบ้าง
ข่มความเขินทั้งหมดลงอกแล้วตั้งใจทำให้ร่างสูงนี่มีความสุขที่สุด กลีบปากบางสีฉ่ำบรรจงจูบลงบนริมฝีปากบางเฉียบนั้นเบาๆ กดย้ำจนแนบชิดไปทั้งสัมผัส เรียวลิ้นบางดูดดึงเนื้อนิ่มด้านนอกจนเฉอะแฉะไปหมดก่อนจะค่อยๆแทรกลิ้นนุ่มตามรอยแยกตามร่องปาก
“อื้มม”
ฝ่ามือกร้านก็ไม่หยุดอยู่เฉยลากสัมผัสร้อนรุ่มไปตามส่วนเว้าโค้งให้ร่างน้อยได้สะท้านเล่นๆ เสื้อนอนบางถูกเลิกขึ้นกองไว้บนเอวคอดสวยราวกับเด็กผู้หญิง ออกแรงบับเค้นเนื้อนุ่มนิ่มจนคนที่ทำตัวเป็นผู้นำครางแผ่ว เรียวปากสีสดที่เคล้าคลอกันอยู่ไม่ห่างแทบจะหลุดออกจากกันอยู่ร่มร่อหากมาร์คยังรังแกเด็กน้อยอยู่อย่างนี้
“อ๊ะ ค..คุณมาร์ค อะ อื้อ”
กลีบปากนุ่มที่ยังคงอยู่ชิดติดกันผละออกเล็กน้อยเพื่อต่อว่าคนตัวโตที่ใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกที่เริ่มแข็งตึง ลูบวนอยู่ที่หน้าท้องน้อยจนหดเกร็งไปหมดแล้ววนกลับมายังตุ่มไตสีอ่อนนั้นอีกครั้ง ทำซ้ำๆอยู่แบบนั้นจนคนตัวเล็กต้องละริมฝีปากออกมาเพื่อกอบโกยอากาศหายใจ
จุ๊บ
“สอนครั้งเดียวทำไมทำได้ดีแบบนี้”
จูบปลายคางเล็กพลางยกมือขึ้นประคองเรียวหน้าหวานที่ดูมึนงงกับรสสัมผัส มาร์คดึงคนตัวเล็กให้ขยับกายนั่งหันหน้าเข้าหาตัวเองก่อนจะปลดรังดุมเสื้อนอนออกจนหมดแต่ไม่ถอดมันออกไป ใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อดูยั่วยวนให้มาร์คชำแหลกกายเข้าไปซะเดี๋ยวนี้
“อึก ฮ่ะ อ๊ะ!”
ใบหน้าหล่อก้มลงหมายชิมยอดอกรสหวานที่ห่างหายไปนาน ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการเรือนร่างหอมหวานนี้แต่เป็นเพราะมาร์คไม่อยากบังคับจิตใจของใคร เขาดูออกว่าตอนไหนที่สมควรจะทำหรือตอนไหนที่สมควรจะปล่อยผ่าน และเป็นครั้งนี้ที่แบมแบมยอมเปิดทางให้เขาด้วยตัวเองหากมาร์คจะละเลยก็คงไม่ใช่เรื่อง
“อ..อ่า ค..มาร์ค ฮึก”
ลิ้นอุ่นๆที่ไล้ไปตามแนวหน้าท้องสร้างความเสียวสะท้านจนคนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะร้องครางเสียงดัง แก่นกายเล็กที่คับแน่นจนแข็งขืนดุนดันหน้าท้องแกร่งจนแบมแบมนึกอายกับความลามกของตัวเอง เช่นเดียวกับแท่งเนื้อร้อนของคนใต้ร่างที่ดูจะตื่นขึ้นจนเต็มตัวเสียแล้ว
“พ..พอ อื้อ อ..อ๊าา”
กางเกงยางยืดถูกดึงลงเล็กน้อยพอให้ความอึดอัดที่พองตัวอยู่ใต้ร่มผ้าออกมาสู่ภายนอก มือสากกุมแก่นกายเล็กที่ร้อนผ่าวไว้จนร่างเล็กที่ไม่ประสากับเรื่องแบบนี้สะดุ้ง ยิ่งเมื่อออกแรงรูดรั้งกายบางที่นั่งอยู่บนตักแทบสำลักความสุขตายคาอก ใบหน้าหวานหอบระรัวอยู่กับซอกคอหนายามอุ้มมือหว้างปรนเปรออย่างถึงใจ
“ร..เร็ว อ๊ะ ฮ..อีก อ่า อ๊ะ!”
คล้ายกับคนไร้สติ แบมแบมเผลอหลุดปากขอร้องอ้อนวอนให้มาร์คช่วยตนเองให้เสร็จเสียที และมาร์คก็เป็นคนใจดีเสียด้วยสิเรื่องความเร็วที่อยากจัดให้ถึงใจนะเขาสามารถทำให้ได้อยู่แล้ว
“อ่าาา อึก”
เพียงไม่ถึง5นาทีคนที่ทรมานจนแทบขาดใจก็ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเสื้อผ้าของร่างสูงจยเต็มไปหมด แบมแบมหลุดเสียงสะอื้นออกมาเพราะความเสียงสะท้านจนมาร์คต้องลูบแผ่นหลังบางช้าๆคล้ายจะปลอบให้คนตัวเล็กใจเย็น เสียงลมหายใจที่เริ่มเข้าที่นั้นเท่ากับความสุขของมาร์คกำลังจะเริ่มขึ้นแทนบ้าง
“ยกตัวขึ้นสิเด็กดี”
ร่างน้อยยอมลุกขึ้นเล็กน้อยอย่างว่าง่าย ไม่รู้ว่าเพราะกำลังมึนงงหรืออะไรกันแน่ถึงทำให้แบมแบมดูว่านอนสอนง่ายไปหมด มาร์คจัดการดึงกางเกงนอนขาสั้นเท่าเข่าออกจากปลายเท้าเล็กแล้วหันมาจัดการกับกางเกงนอนสีหม่นของตัวเองต่อ แท่งเนื้ออุ่นดีดผึ่งออกมาทันทีราวกับรอเวลานี้มานานแสนนาน
“เจ็บแล้วบอกผมนะ”
“อ..อื้อ อะ..อ่ะ”
ช่องทางอ่อนนุ่มที่ร้างราจากเรื่องอย่างว่าไปนานหลายเดือนค่อยๆดูดกลืนแท่งเนื้อร้อนผ่าวที่ดันเข้ามาช้าๆ แม้จะเจ็บเสียดแต่ทว่ากลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ร่างน้อยค่อยๆนั่งกดทับลงมาบนตักจนช่องทางสีสดกลืนหายเข้าไปได้ทั้งหมด ใบหน้าคมคายชื้นพราวไปด้วยเหงื่อเช่นเดียวกับคนตัวเล็ก รู้สึกดีแทบบ้าเมื่อผนังอ่อนนุ่มโอบรัดตัวเองจนแน่น
“อ่าห์ แบมแบม”
จับเอวบางคอดไว้ก่อนจะออกแรงบังคับให้ร่างเล็กขยับโยกตามจังหวะ ร่างน้อยที่อ่อนปวกเปียกไปทั้งตัวใช้ฝ่ามือเล็กค้ำไหล่หนาไว้เพื่อกันไม่ให้ตัวเองร่วงหล่นจากเก้าอี้ ใบหน้าแหงนขึ้นจนเผยลำคอระหงที่ขาวเนียนจนน่าฝากรอยจูบไว้สัก3-4รอย มาร์คโน้มตัวลงประทับรอยจูบที่เนื้ออ่อนขบเม้มแรงๆจนเห็นเป็นรอยห้อเลือดขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงขยับอย่างต่อเนื่อง
“อ๊ะๆ ร..เร็ว อีก ฮ่ะ อ๊ะ! คุณ..ม”
ฟันคมขบเม้มกันแน่นด้วยอารมณ์กำหนัดที่ยากจะควบคุม แรงกระแทกที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆส่งผลให้ร่างน้อยหัวสั่นคลอนไปหมดจนน่าปวดหัว แบมแบมสะอื้นในอกอธิบายถึงความรู้สึกที่เสียงซ่านนี้ไม่ออกจริงๆ อารมณ์ต่ำภายในใจเอาแต่เรียกร้องขอให้มาร์คทำแบบนี้อีกคั้งและอีกครั้ง
“ฮึก อ..อึ๊ ม..อึก!”
ร่างสูงกระแทกกายเข้ามาแรงๆอีก2-3ครั้งก่อนที่ความอุ่นร้อนจะถูกปล่อยอะมาจนกระทบผนังอ่อนนุ่มด้านใน เช่นเดียวกับคนตัวเล็กที่ปลดปล่อยออกมาเป็นรอบที่สอง สัมผัสอุ่นที่โอบรัดกายแกร่งเอาไว้ยังคงไม่ยอมอ่อนตัวให้ง่ายๆ มาร์คเหลือบมองนาฬิกาบนฝาผนังแล้วยกยิ้มบาง..ยังเหลือเวลาอีกเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะตี1
“อีกรอบนะ จุ๊บ”
------------------------------------
กลับไปอ่านต่อกันที่เด็กดีนะคะ อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้นท์และแท็กให้กำลังใจกันนะ ^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น