LONGITUDE OF 10
++ BURN CUT ++
ดวงตากลมฉ่ำปรือปิดลงอย่างยินยอม ก็บอกแล้วไงว่าหากต้องตายด้วยน้ำมือของคนที่เขารัก..แบมแบมก็พร้อมที่จะทำ ชุดนอนตัวโคร่งเนื้อบางค่อย ๆ แยกออกจากกันผ่านหัวไหล่เนียนและตกลงไปกองอยู่บนพื้นห้องน้ำที่เย็บเฉียบแทน แผ่นหลังบางถูกช้อนประคองด้วยท่อนแขนแกร่งข้างนึงเพื่อไม่ให้เสียดสีกับผนังจนต้องทำให้เกิดรอยช้ำ
“อ๊ะ! บ..เบา ๆ นะครับ อึ่ก!”
แผงอกบางสั่นกระตุกเป็นจังหวะเมื่อยอดอกแดงก่ำถูกปลายลิ้นหนาดูดกลืนราวกับทารกที่ยังไม่หย่านม มาร์คใช้ปลายนิ้วอีกข้างสะกิดตุ่มไตสีระเรื่อสลับกับบดขยี้จนเสียงหวานครางไม่เป็นภาษา เป็นการลงโทษที่แสนทรมาณแต่ทว่าก็ยังไม่ถึงกับขาดใจตาย
“หันหลัง..”
“ค..คุณ อ่า อย่าเพิ่ง อ๊า!”
ร่างเล็กที่ยังหายใจได้ไม่ทั่วท้องถูกจับให้พลิกหันหน้าเข้ากำแพง ท่อนแขนเล็กทั้งสองข้างยันกำแพงเย็นชืดไว้จนตัวโก่ง แผ่นหลังและสะโพกเพรียวแนบชิดไปกับร่างสูงด้านหลังที่ถอดเสื้อเชิ้ตออกจากตัวแล้วเหวี่ยงทิ้งอย่างรีบร้อน ใบหน้าคมคายซุกไซร้กับซอกคอหอมกรุ่นราวกับเด็กหนุ่มที่กำลังมั่วเมากับสิ่งเสพติด เสียงหายใจหอบหนักดังคละเคล้ากันไปจนแทบแยกไม่ออกว่าเป็นของใครกันแน่น
“หอม อื้ม”
เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นริมใบหู เพียงแค่นั้นก็ทำให้แก้มใสที่แต้มสีฝาดอยู่แล้วยิ่งแดงระเรื่อเข้าไปใหญ่ แบมแบมหลับตาแน่นเมื่อกางเกงนอนยางยืดของตัวเองถูกปลายนิ้วเรียวเกี่ยวให้ลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกกอดแต่ก็ไม่เคยมีเลยสักครั้งที่แบมแบมจะไม่อาย..เพราะทุกครั้งที่ได้สัมผัส หัวใจก็ยิ่งผูกกันแน่นมากขึ้นเท่านั้น
“อ่ะ! อ๊ะ!”
เรียวหน้าหวานเชิ่ดขึ้นอย่างลืมตัวเมื่ออวัยวะกลางลำตัวถูกกอบกุมโดยฝ่ามือหยาบ ขาทั้งสองข้างพลันอ่อนแรงจนแทบทรงตัวไว้ไม่อยู่หากไม่ได้ท่อนแขนแกร่งช่วงรัดประคองเอวไว้ มาร์คโน้มไปแนบชิดมากยิ่งขึ้น เหลือบสายตามองใบหน้าบิดเบ้กับเสียงครางกระท่อนกระแท่นของคนตัวเล็ก ยิ่งมองก็ยิ่งปวดหนึบที่ใจกลางลำตัวมากขึ้นเท่านั้น อยากจะแทรกกายเข้าไปในช่องทางที่รู้ดีว่ารัดแน่นแค่ไหนแล้วทำให้อีกฝ่ายร้องไห้ออกมา
“อ๊ะ! ค..มาร์ค อึ๊!”
กลีบปากสีระเรื่อเผยอกอบโกยอากาศเข้าปอดจนกายถี่ระรัว นิ้วมือทั้งสิบจิกกำเข้าหากันเมื่อจังหวะรูดรั้งของมาร์คเร็วขึ้นจนได้ยินเสียงเฉอะแฉะ เสียงครางเหมือนจะขาดใจถูกริดรอนด้วยจุมพิตจากคนด้านหลัง มาร์คขยับริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนชาระบมแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนลงแต่อย่างไร แทรกเรียวลิ้นหนาเข้าไปหาโพรงน้ำหวานเพื่อแบ่งปันความทรมาณที่คนตัวเล็กได้รับก่อนจะรีบขยับมือให้เร็วขึ้นกว่าเดิมเมื่อแก่นกายเล็กกระตุกถี่
“อื้ม ทำไมถึงเสร็จเร็วจัง”
“แฮ่ก ๆ ย..อย่าพูดนะครับ”
ศีรษะเล็กหงายไปซบกับแผงอกกว้างอย่างหมดแรงหลังจากที่ปลดปล่อยน้ำนมขาวออกมาจนเปื้อนฝ่ามือของคนตัวสูงที่กอดกระชับร่างบางไว้แน่น มาร์คชอบมองใบหน้าที่แสดงความรู้สึกออกมาอย่างซื่อตรงของแบมแบมยิ่งเป็นช่วงเวลานี้แล้วเขายิ่งชอบจนแทบไม่อยากเป็นคนใจเย็นอีกต่อไป
“ช่วยบ้างสิ ของฉันก็แข็งจนปวดไปหมดแล้วนะ”
เหมือนเป็นคำขอร้องที่เอาเข้าจริงมาร์คไม่จำเป็นต้องทำเลยด้วยซ้ำเพราะถึงยังไงแบมแบมก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายเอาเปรียบอีกฝ่ายอยู่แล้ว ร่างเล็กหมุนตัวกลับมาอย่างใจกล้าแม้ว่าใบหน้าของตัวเองตอนนี้มันจะแดงก่ำมากแค่ไหนก็ตาม กลีบปากจิ้มลิ้มยื่นไปแตะที่สันกรามสวยก็จะไล่ลงมายังตำแหน่งที่ซุกซ่อนอวัยวะสำคัญไว้อยู่
“จุ๊บ”
ขอให้หัวใจดวงนี้ยอมรับแบมแบมเข้าไปอยู่ข้างในด้วยเถอะนะ
กางเกงแสล็คถูกปลดลงโดยความช่วยเหลือของมาร์ค รีบร้อนจนคนตัวเล็กที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นต้องเบนสายตาหนีอย่างเก้อเขิน เท่ากับว่าตอนนี้ทั้งมาร์คและแบมแบมไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียวเท่าเทียมกันแล้วหากแบมแบมจะอาย มาร์คก็คงต้องอายเช่นเดียวกัน ให้กำลังใจตัวเองแบบนั้นก่อนจะยกมือขึ้นประคองแก่นกายที่ขยายใหญ่จนต้องเม้มปากแก้เขิน
“อ๊า! ซี๊ด”
ปลายลิ้นแดงฉ่ำแลบเลียส่วนปลายเป็นอย่างแรกเหมือนกำลังลิ้มรสไอศกรีมแท่ง ตวัดชิมอย่างไม่รังเกียจจนร่างสูงครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน มาร์คเหลือบสายตาลงมองศีรษะกลมที่ผงกขึ้นลงด้วยความพอใจ สางเส้นผมสีอ่อนอย่างอ่อนโยนจนคนที่ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมอดดีใจไม่ได้ กลีบปากแดงครอบครองท่อนเนื้อร้อนผ่าวเข้าออกสลับกับฝ่ามือน้อยที่ชักขึ้นลงอย่างรู้หน้าที่
“อมเข้าไปลึก ๆ อ่า! แบบนั้น”
ดวงหน้าหวานแดงก่ำเมื่อมาร์คเป็นฝ่ายขยับกายเข้าออกจนจุกคอไปหมด ฝ่ามือเล็กดันหน้าขาอีกฝ่ายไว้เพราะรู้สึกเหมือนจะอาเจียนออกมาแต่ยังไม่ทันที่จะได้ผละริมฝีปากออกมาท่อนแขนเล็กก็ถูกรั้งให้ลุกขึ้นยืน ใบหน้าหวานถูกประคองไว้ด้วยสองมืออบอุ่นแล้วได้รับจูบอ่อนหวานเป็นรางวัล
แค่นั้น..แบมแบมก็เหมือนคนใบ้ที่ได้แต่ยอมอยู่เช่นทุกครั้ง
มาร์คอุ้มร่างของแบมแบมขึ้นพาดเอวด้วยท่าทางหน้าอาย จนคนตัวเล็กต้องซบใบหน้าแดงระเรื่อลงกับอกกว้างเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาล้อเลียนจากมาร์ค
“ห้องน้ำมันเย็น จะพาลป่วยเอา”
แผ่นหลังของแบมแบมแตะลงบนเตียงนอนหลังกว้างที่อุ่นมากกว่ากำแพงห้องน้ำเย็นชืด ร่างน้อยถูกคร่อมทับด้วยกายใหญ่โตของมาร์คที่ทาบทับลงมาอย่างไม่เปิดโอกาสให้แบมแบมดิ้นหนีไปไหนได้ แววตาคมคายบัดนี้หยาดเยิ้มและบ่งบอกถึงความต้องการอย่างชัดเจนจนดวงหน้าหวานร้อนผะผ่าว
“ทนไม่ไหวแล้วนะ เจ็บก็ทนหน่อย”
มาร์คก็รู้ว่่าแบมแบมไม่เคยปฏิเสธความต้องการของมาร์คได้เลยสักครั้ง ขาเรียวทั้งสองข้างถูกแยกออกจากกันอย่างง่ายดาย เป็นท่วงท่าที่น่าอายจนต้องซุกใบหน้าลงกับหมอนใบโต แบมแบมไม่อยากให้สีหน้าเหยเกของตัวเองไปขัดความสุขของมาร์คเข้า..มันต้องน่าเกลียดมากแน่ ๆ
“มองฉัน..มองที่ฉันคนเดียว”
นัยน์ตากลมสั่นระริกค่อย ๆ ประสานสายตากลับไปอย่างกังวลแต่แล้วทุกความรู้สึกที่ย่ำแย่ก็ถูกปัดเป่าออกไปด้วยสัมผัสอ่อนโยนที่ประทับเหนือหน้าผากมน เปลือกตาสีอ่อนปรือปิดลงอย่างมีความสุข..ความอ่อนโยนของคุณมาร์ค แบมแบมรักมันมากที่สุด
“รักนะครับ ผมรักคุณมาร์คมากที่สุด”
ร่างสูงชะงักไปชั่วครู่นึงก่อนจะค่อย ๆ ผละออกจากร่างขาวที่มองมาด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจแกร่งสั่นระรัว มาร์คลูบผิวแก้มเนียนก่อนจะคลี่ยิ้มจาง ๆ ไปให้ทว่าไร้ซึ่งคำบอกรักตอบกลับไป แต่แบมแบมเข้าใจ..เขาเข้าใจดีว่าที่ตัวเองได้รับตอนนี้มันก็มากเกินพอแล้ว เขาไม่ขออะไรมากกว่านี้อีกแล้ว
“อ๊ะ! อื้อ!”
“อย่าเกร็ง”
ใบหน้าหวานบิดเบ้ด้วยความเจ็บเมื่อส่วนปลายของแก่นกายใหญ่แทรกเข้ามาช้า ๆ ข้างแก้มเนียนถูกพรมจูบราวกับต้องการปลอบประโลมให้เด็กน้อยที่ตื่นตกใจหายเกร็ง มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นแต่ร่างกายของแบมแบมยังสดใหม่กับเรื่องแบบนี้มากนัก มาร์คจึงได้แต่บอกตัวเองว่าควรใจเย็นและใจเย็น
“อ๊า!”
“อึ่ก! ค..คุณมาร์ค อ่ะ!”
ท่อนกายร้อนผ่าวแทรกเข้าไปด้านในช่องทางอ่อนนุ่มจนสุดทาง มาร์คแช่ตัวอยู่ชั่วครู่นึงเพื่อให้คนตัวเล็กได้ปรับตัวเมื่อเห็นว่าแบมแบมเริ่มผ่อนคลายลงสะโพกสอบจึงทำหน้าที่ของมันโดยทันเท่าความคิด กรอบหน้าหล่อชื้นไปด้วยเหยื่อซุกซบอยู่ข้างใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ เสียงครางข้างหูเป็นเครื่องย้ำเตือนว่าตอนนี้แบมแบมกำลังเสียวซ่านมากกว่าเจ็บปวด
“อ๊ะ! อ่ะ!”
แผ่นหลังกว้างถูกจิกไว้แน่นจนเป็นรอยเล็บลากยาวทุกครั้งที่ส่วนปลายหยักแตะลงกับจุดอ่อนไหวภายในร่างกาย แบมแบมหอบหายใจจนร่างน้อยสั่นระริก ทั้งน่าเอ็นดูและน่าสงสารไปในคราวเดียวกันแต่จะให้มาร์คเมตตาตอนนี้ก็คงจะสายเกินไป เพราะเขาไม่สามารถทนใจเย็นได้อีกต่อไปแล้ว
“ช..ช้า อ่ะ! ช้าหน่อยครับ อ๊ะ!”
“ Ah Fuck* ”
มาร์คจับสะโพกมนไว้แน่นก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจนเกิดเสียงกระทบกันดังลั่นทั่วทั้งห้อง แบมแบมเม้มปากแน่น ร่างเกร็งกระตุกจนแผ่นหลังลอยไม่ติดพื้น ยิ่งใกล้ถึงจุดหมายปลายทางมาร์คก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น ไม่ปล่อยแม้แต่จังหวะจะให้แบมแบมหายใจได้ทั่วท้อง
“อ่าห์!”
คนด้านบนทรุดตัวลงนอนทับร่างเล็กที่ได้แต่หอบสะอื้นจนตัวสั่นหลังจากปลดปล่อยหยาดน้ำขาวขุ่นเข้าไปในช่องทางรัดแน่นที่ค่อย ๆ คลายตัวออกจากกัน ริมฝีปากหยักพรมจูบใบหน้าหวานที่ชื้นเหงื่อและดูเหนื่อยล้าอย่างน่าสงสาร มาร์คถอนกายออกจากตัวแบมแบมแล้วรั้งคนตัวเล็กมานอนกอดข้าง ๆ
“พรุ่งนี้โดดงานกันเถอะ”
“เดี๋ยวพี่ชานยอลดุนะครับ”
“เถอะน่า ไม่กล้าดุหรอก” มาร์คกระชับคนในอ้อมกอดแน่นขึ้นก่อนจะชิงหลับตาเพื่อไม่ให้แบมแบมได้คัดค้านอะไรอีก ทิ้งให้สายตาที่เต็มไปด้วยความรักเฝ้ามองอยู่แบบนั้นจนความง่วงเริ่มครอบงำสติ เปลือกตาบางกระพริบเชื่องช้าก่อนที่วินาทีต่อมาจะปรือปิดลงเมื่อฝืนไม่ไหวอีกต่อไป
..ขอให้ความฝันของคุณมีผมอยู่ในนั้นด้วยนะครับ
ฟินกันเวร็จแล้วก็อย่าลืมกลับไปคอมเม้นท์ + ติดแท็ก
ให้กำลังใจกันได้นะคะ > < เรารออ่านความเห็นจากทุกคนอยู่
ถ้าฟีดแบ็คตอบกลับดีจะมีมาให้เลือดกันอีกแน่นอนจ้า ฮี่ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น