เหมือนโดนมนต์สะกดบางอย่างทำให้อาการขัดขืนที่มีอยู่ในคราแรกหายไปหลงเหลือเพียงความไว้ใจคนตรงหน้าเท่านั้น แบมแบมไม่อยากเป็นเด็กดื้อกับคนที่มีบุญคุณต่อตนเองเพราะแบมแบมรู้ว่าหน้าที่ที่แท้จริงของตัวเองก็คือการขึ้นเตียงกับมาร์ค มันดีแค่ไหนแล้วที่มาร์คยอมอ่อนโยนและใจเย็นกับลูกหนี้อย่างแบมแบม
เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างน้อยในอ้อมแขนไร้การต่อต้านแล้ว ฝ่ามือหนาที่วางอยู่บนแผ่นหลังบางค่อยๆเลื่อนลงมายังสะโพกกลมมนแล้วดึงให้คนตัวเล็กเข้ามาแนบชิดมากยิ่งขึ้น ริมฝีปากร้อนผ่าวคลอเคลียใบหูขาวสะอาดจนกายน้อยที่ไวต่อสัมผัสตัวสั่นระริก
“อ..อื้อ”
เรียวลิ้นร้อนชื้นไล้กรอบหน้าหวานเบาๆก่อนจะเปลี่ยนมากดปลายจมูกโด่งคมลงบนแก้มขาวนวลแทนพลางสูดดมกลิ่นกายหอมเข้าเต็มปอด นิ้วมือนิ้วรีบปลดกระดุมเสื้อของเด็กน้อยออกด้วยความว่องไวโดยดึงความสนใจคนตัวเล็กด้วยจุมพิตอ่อนหวานทว่ากลับทำให้สั่นไปทั้งหัวใจ
“อ่ะ อ๊ะ!”
แผงอกบางที่ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกคลุมถูกลูบไล้จากฝ่ามือสากจนยากที่จะห้ามไม่ให้ส่งเสียงครางสั่นออกมา ริมฝีปากเล็กถูกขบเข้าหากันแน่นยามที่ยอดอกสีหวานถูกสัมผัส ปลายนิ้วร้อนที่หยอกล้ออยู่กับตุ่มไตบดขยี้จนขึ้นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากร้อนเองก็ไม่ปล่อยให้เสียงเปล่ามาร์คยังคงหยอกล้ออยู่กับเนื้อนุ่มหยุ่นราวกับเยลลี่แสนอร่อย
“ม..ไม่ อ่ะ! ฮื่อ”
ร่างบางถูกดันให้นอนลงบนโซฟาตัวใหญ่ยังไม่ทันที่จะได้ร้องห้ามอะไร คนตัวสูงกว่าละริมฝีปากออกจากกลีบเนื้อนุ่มแล้วย้ายไปให้ความสนใจกับยอดอกสีช้ำเนื่องจากแรงบดขยี้ สัมผัสอุ่นๆของลิ้นชื้นแตะลงบนปลายยอดอกเบาๆจนร่างน้อยสั่นระริกก่อนที่มาร์คจะครอบครองเรียวปากลงไป
“อึก ฮ..ฮ่ะ”
มือเล็กที่วางไว้ข้างศีรษะขย้ำเบาะโซฟานุ่มๆดั่งต้องการระบายความรู้สึกที่ตัวเองไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต หน้าบางหดเกร็งเป็นระยะยามที่เรียวปากร้อนไล่แตะลงมาตามหน้าท้องแบนราบ ขบเม้มเบาๆให้เกิดรอยสีกุหลาบดูเซ็กซี่ เสียงคราวอื้ออาของร่างน้อยหวีดดังเมื่อคนมากประสบการณ์ไล้ริมฝีปากมายังหน้าท้องน้อยแล้วจูบเม้มซ้ำๆ
“พ..พอ ฮึก พอ อ่าห์”
“ยัง มันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ”
ใช่ มันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำแต่ทำไมไฟร้อนที่ซุ่มอยู่ในร่างกายมันถึงได้พร้อมใจกับลุกโชนแบบนี้ ร่างบางเพรียวราวกับเด็กผู้หญิงกับผิวขาวเนียนนุ่มนั้นมันทำให้คนที่กวาดสายตามองต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
“อ๊ะ! อ..อึ๊”
ดวงตากลมโตที่ปรือขึ้นเพื่อจะมองอาจารย์ใจร้ายจำต้องหลับแน่นพร้อมกับเสียงหวานที่ครางลั่น เรียวขาบอบบางถูกพาดลงบนไหล่กว้างด้วยท่าทางแสนน่าอายทว่าแบมแบมกลับไม่สามารถขัดขื่นได้เลย ความร้อนรุ่มที่รวมอยู่กลางลำตัวถูกคนมากประสบการณ์ครอบครองด้วยโพรงปากอุ่น มาร์คไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร..แบมแบมเป็นคนแรกที่เขาต้องสอนทุกอย่างให้
“ฮื่อ ม..ไม่ไหว”
ปลายเท้ามนจิกเกร็งแน่นเมื่อร่างสูงปรนเปรอให้ตัวเองจนแก่นกายเล็กอึดอัดพร้อมที่จะปลดปล่อย แบมแบมไม่รู้ว่าอาการร้อนรุ่มที่ตัวเองเป็นอยู่ในยามนี้มันผิดปกติหรือเปล่า รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนลามกที่ชอบสัมผัสชวนใจเต้นพวกนี้..แบมแบมผิดปกติหรือเปล่า
“อ..อึก อ่าห์!”
ใบหน้าหวานบิดเบ้เมื่อความจุกแน่นกลางลำตัวถูกปลดปล่อยออกไปทั้งที่ริมฝีปากของผู้กำกับหนุ่มยังคงครอบครองอยู่ ร่างเล็กกระตุกเกร็งร่างกายด้วยความตกใจ กลัวว่ามาร์คจะโกรธที่ตัวเองทำเรื่องน่าอายแบบนั้นออกไปแต่แบมแบมห้ามตัวเองไม่ได้ ร่างกายของเขาเหมือนกับโดนตั้งอัตโนมัติไว้ไม่สามารถควบคุมได้เลย
“ผ..ผมขอโทษครับ คะ คุณมาร์ค”
คนตัวสูงคายของเหลวสีขุ่นออกมาอย่างไม่รังเกียจโดยที่ดวงตาคู่คมยังคงประสานกับนัยน์ตาสีดำขลับอยู่แบบนั้น สายตาที่จ้องมายังร่างขาวผ่องเหมือนดั่งเชื้อเพลิงร้อนๆที่เผาให้คนตัวเล็กเขินแดงไปทั่วทั้งตัว แบมแบมแทบอยากจะสลบลงซะเดี๋ยวนี้เพื่อหยุดเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป
“มันเป็นรสชาติของเรื่องบนเตียง..คุณไม่ต้องขอโทษ”
บอกเสียงหอบกระเซ่าก่อนจะขยับกายคร่อมร่างน้อยให้ลงไปนอนราบกับพื้นโซฟาดังเดิม ข้อนิ้วมือแกร่งไล้ไปตามกรอบหน้าสวยเบาๆเหมือนต้องการเกลี่ยกล่อมให้กระต่ายตัวน้อยหลงเชื่อคำหลอกลวงของตัวเอง มาร์คพยายามป้ายสีอื่นนอกจากสีขาวให้แบมแบม..สีที่ทำให้มาร์คพอใจมากที่สุด
เมื่ออยู่บนเตียงจากคนที่นิ่งขรึมก็ดูเปลี่ยนไปราวกับคนละคน เจ้าของใบหน้าเจ้าเล่ห์และล้นไปด้วยเสน่ห์ให้ทั้งคำพูดและรอยยิ้มหลอกล่อเด็กน้อยให้ติดกับดัก คนอ่อนประสบการณ์ที่เคลิ้มไปกับความอ่อนโยนนั้นยอมนอนนิ่งๆให้ร่างสูงตะบมจูบลงมาอีกครั้งอย่างเต็มใจ
“อึ๊! จ..เจ็บ ฮ่ะ”
“ชู่ว เจ็บแค่แปปเดียว”
กระซิบบอกเสียงหวานพลางกดจูบลงไปเบาๆเพื่อเป็นการปลอบประโลม นิ้วมือเรียวที่แทรกเข้าไปกลางกายทำให้ร่างเล็กที่ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้เบ้หน้าด้วยความเจ็บ ริมฝีปากสีแดงสดถูกขบเข้าหากันแน่นจนแทบห้อเลือด..เจ็บจนน้ำตาไหลแต่ก็ต้องยอมทนเพื่อให้มาร์คพอใจ
“อ๊ะ อ๊ะ! ฮ..อื่อ”
ปลายนิ้วร้ายชักเข้าออกเพิ่มความถี่เร็วขึ้นเรื่อยๆจนกายบางบิดเร้า หน้าท้องเรียบเนียนหดเกร็งเป็นระยะๆพร้อมกับเสียงครางหวานหูที่มาร์คคิดว่ามันน่ารักที่สุด ผนังอ่อนนุ่มที่ตอดรัดนิ้วมือยิ่งบีบรัดแรงขึ้นเหมือนกับว่าคนที่นอนรับสัมผัสอยู่ใกล้แตะของฝันเข้าไปทุกทีแต่ทว่ามาร์คก็ต้องเป็นคนดับฝันนั้นกับมือตัวเองเมื่อร่างสูงดึงนิ้วออกมา
“อื้อ! ค..คุณมาร์ค”
ครางเสียงขัดใจอย่างพลั้งเผลอจนคนขี้แกล้งยกยิ้มมุมปาก มาร์คเคลื่อนกายไปคร่อมร่างบางไว้ทั้งตัวก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบกับเรียวปากสีหวานเหมือนต้องการปลอบใจคนที่ยังอารมณ์ค้างอยู่
“ผมไม่ให้คุณเสร็จก่อนเพราะนิ้วแค่นี้หรอก”
แบมแบมปรือตามองคนด้านเบาเหมือนกับเด็กน้อยที่ถูกมึนเมาด้วยฤทธิ์ยา นัยน์ตากลมไล้ตามไหปลาร้าโค้งสวยลงไปตามแนวลำตัวดั่งมนต์สะกดแล้วก็ต้องเขินอายหน้าแดงเมื่อดันเหลือบไปเห็นกลางลำตัวของมาร์คที่พร้อมสำหรับกิจกรรมเรียกเหงื่อบนเตียง
“อ๊าา! อึก”
ความรู้สึกเดียวที่แบมแบมรู้สึกได้ในยามนี้คือเจ็บ มันเจ็บอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อนทั้งความอึดอัดที่พยายามแทรกตัวเข้ามาและช่องทางที่กำลังฉีดขาดออกจากกัน ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อโพรงอ่อนไหวมันรัดตึงมากกว่าที่คิดเอาไว้ มาร์คลูบเอวบางและพรมจูบทั่วใบหน้าหวานที่บิดเบ้เพราะความเจ็บปวด เล้าโลมให้คนใต้ร่างหายเกร็งเพื่อที่จะดำเนินกิจกรรมบนเตียงต่อไป
“อย่าเกร็งคนดี”
เสยเส้นผมอ่อนนุ่มของคนตัวเล็กขึ้นพลางก้มลงจูบหน้าผากมนเพื่อให้คนที่เกร็งตัวอยู่ผ่อนคลาย แบมแบมหอบหายใจแรงพยายามผ่อนคลายตัวเองให้มากที่สุดอีกทั้งสัมผัสเจนจัดที่มาร์คมอบให้มันช่วยทำให้ความเจ็บในคราแรกเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกแปลกใหม่
“อึ่ก ฮ..อ่าๆ”
นิ้วมือเล็กจิกหมอนหนุนไว้แน่นจนแทบหลุดติดมือออกมา ปากบางเม้มแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราวน่าอายของตนแต่กลับทำได้ยากเหลือเกินในเวลานี้ ใบหน้าคมพราวไปด้วยหยาดเหงื่อก้มลงมองร่างน้อยที่นอนบิดเพราะความเสียงซ่านก่อนจะดึงมือเล็กที่กำหมอนอยู่ให้คลอคอของตัวเองไว้
“อ่าห์ ดีมากแบมแบม”
“อ..อ๊ะะ! อ๊ะๆ”
จิกเล็บลงบนกล้ามแน่นชื้นเหงื่อเมื่อคนใต้ร่างเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนร่างน้อยสั่นคลอนไปหมด แนวกรามสวยบดเข้าหากันแน่นเมื่อตนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที่ ฝ่ามือใหญ่วางทาบบนเอวบางเพื่อให้คนตัวเล็กควบคุมจังหวะให้เข้ากับตัวเอง รอยจิกที่หัวไหล่เจ็บจี๊ดทว่ามาร์คกลับกระตุกยิ้มพอใจเพราะยิ่งแบมแบมจิกแรงเท่าไหร่ก็เท่ากับว่าคนตัวเล็กพึ่งพอใจในรสสัมผัสของเขามากเท่านั้น
“ม..ไม่ไหว อ๊ะ!”
“อีกนิด อ่าห์!”
เสียงทุ้มสั่นกระซิบบอกด้วยความเสียวซ่าน เสียงครางของทั้งสองดังก้องอยู่ในห้องจนคนตัวเล็กอายหน้าแดงกล่ำ เพิ่งเคยเห็นใบหน้าและน้ำเสียงของมาร์คนอกจากหน้านิ่งๆและเสียงดุๆ มาร์คในยามนี้ทั้งเซ็กซี่และมีสเน่ห์สูงเสียงจนแบมแบมอดที่จะแอบมองไม่ได้
“อั๊ย! อ่าห์”
ความอุ่นร้อนที่พุ่งกระทบผนังอ่อนนุ่มด้านในพร้อมกับร่างน้อยที่กระตุกกายจนสะท้านเมื่อปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกัน แบมแบมหอบหายใจแรงกับแผงอกกว้าง แผ่นหลังเล็กกระตุกเบาๆเหมือนกับคนที่ยังไม่หายเหนื่อยดี คนตัวสูงยกมือลูบแผ่นหลังบางเบาๆพลางจูบขมับเล็กเป็นของรางวัลให้เด็กดี
“เก่งมาก”
กลีบปากสีช้ำแต้มรอยยิ้มบางๆกับคำชมของมาร์ค แบมแบมดีใจที่อย่างน้อยตัวเองก็มีประโยชน์พอที่จะทำให้มาร์คไม่รำคาญได้บ้าง เปลือกตาบางค่อยๆเลื่อนปิดลงเพราะความเหนื่อยอ่อนพร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ได้ยิน
“เด็กดีของผม”
--------------------------------------------------
อ่านแล้วอย่าลืมกลับไปเม้นท์ไปแท็กกันนะคะ เลิฟยู้ว
อห!คือดีย์~😝
ตอบลบ